Σε συζητήσεις για την ανατροφή των παιδιών, είναι συχνό φαινόμενο να ακούγονται σχόλια όπως "εγώ στη θέση σου δεν θα το άφηνα να κάνει τόσες ώρες οθόνη" ή "μήπως είσαι λίγο υπερβολικός με το φαγητό;". Πολλοί πιστεύουν ότι προσφέρουν χρήσιμες συμβουλές, όμως η ανατροφή ενός παιδιού είναι μια προσωπική διαδικασία με μοναδικές ανάγκες για κάθε οικογένεια. Ακόμη και μια φαινομενικά αθώα παρατήρηση μπορεί να εκληφθεί ως αμφισβήτηση των επιλογών των γονέων.
Γιατί οι απρόσκλητες συμβουλές μπορεί να πληγώσουν
Οι συμβουλές που δεν ζητήθηκαν μπορούν να γίνουν αντιληπτές ως κριτική
Οι συμβουλές που δεν έχουν ζητηθεί μπορούν να εκληφθούν ως επικριτικές ή να προκαλέσουν ντροπή, ειδικά όταν αφορούν τόσο προσωπικά και συναισθηματικά ζητήματα όπως η ανατροφή των παιδιών. Ενώ μπορεί κάποιος να πιστεύει ότι προσφέρει χρήσιμες συμβουλές ή μια διαφορετική οπτική, μια παρέμβαση που δεν έχει ζητηθεί μπορεί να εκληφθεί ως κριτική ή να προκαλέσει αισθήματα ντροπής, ιδιαίτερα όταν αφορά ένα τόσο προσωπικό και συναισθηματικά φορτισμένο ζήτημα όπως η ανατροφή των παιδιών. Ένας γονιός μπορεί να αισθάνεται ότι κρίνεται για τον τρόπο που μεγαλώνει το παιδί του, ακόμη και αν η πρόθεση ήταν να τον βοηθήσει να διαχειριστεί μια δύσκολη κατάσταση. Όταν κάποιος είναι ήδη κουρασμένος, αγχωμένος ή αμφιβάλλει για τις επιλογές του, ένα επιπλέον σχόλιο μπορεί να επιβαρύνει περισσότερο την κατάσταση.
Η κριτική σπάνια οδηγεί σε ουσιαστική αλλαγή
Πώς η κριτική επηρεάζει τους γονείς
Η κριτική σπάνια οδηγεί σε ουσιαστική αλλαγή. Αντίθετα, μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να μπουν σε θέση άμυνας, να απομακρυνθούν συναισθηματικά ή να αισθάνονται λιγότερο άνετα να είναι ο εαυτός τους όταν βρίσκονται μαζί με τον επικριτή. Αυτό σημαίνει ότι ο γονιός μπορεί να κλειστεί στον εαυτό του, να αποφεύγει να μοιράζεται τις δυσκολίες του ή να αισθάνεται ότι πρέπει διαρκώς να απολογείται για τις αποφάσεις του.
Η συμβουλή που δεν ζητήθηκε μπορεί να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό
Οι αποφάσεις ανατροφής επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες
Οι αποφάσεις για την ανατροφή ενός παιδιού επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, όπως οι ανάγκες του ίδιου του παιδιού, οι συνθήκες της οικογένειας, οι οικονομικές δυνατότητες, οι πολιτισμικές αντιλήψεις, αλλά και οι συμβουλές των ειδικών. Αυτό που λειτουργεί σε ένα σπίτι δεν είναι απαραίτητο ότι θα λειτουργήσει και σε ένα άλλο. Για παράδειγμα, αν ένας γονιός δυσκολεύεται να διαχειριστεί ένα ξέσπασμα θυμού του παιδιού του σε δημόσιο χώρο, πιθανότατα δεν χρειάζεται κάποιον να του εξηγήσει τι θα έπρεπε να είχε κάνει διαφορετικά. Μπορεί να χρειάζεται απλώς λίγο χρόνο, κατανόηση ή πρακτική βοήθεια εκείνη τη στιγμή. Αντίστοιχα, όταν κάποιος μοιράζεται ότι το παιδί του δυσκολεύεται να κοιμηθεί, μια παρατήρηση του τύπου "εγώ δεν είχα ποτέ τέτοιο πρόβλημα" δεν προσφέρει απαραίτητα κάτι χρήσιμο. Κάθε παιδί έχει διαφορετικές ανάγκες και κάθε οικογένεια διαφορετική καθημερινότητα.
Υποστήριξη έναντι κριτικής
Διαχωρίζοντας την υποστήριξη από την υπόδειξη λαθών
Τα σχόλια για τον τρόπο με τον οποίο κάποιος επιλέγει να τρώει, να ζει, να εργάζεται ή να ξεκουράζεται συχνά αποκαλύπτουν περισσότερο τις αξίες εκείνου που μιλά παρά τις πραγματικές ανάγκες του ανθρώπου που δέχεται το σχόλιο. Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι να σταματήσουμε να ενδιαφερόμαστε για τους ανθρώπους γύρω μας, αλλά να μάθουμε να ξεχωρίζουμε την υποστήριξη από την ανάγκη να υποδείξουμε στους άλλους τι κάνουν λάθος.
Το είδαμε στο Jenny.
