Όταν ένας γονέας αντιμετωπίζει κατάθλιψη, τα παιδιά αντιλαμβάνονται τις αλλαγές στην οικογενειακή δυναμική, ακόμα κι αν δεν κατανοούν πλήρως την αιτία. Μπορεί να παρατηρήσουν ότι ο γονέας κοιμάται περισσότερο, δεν έχει διάθεση για παιχνίδι ή εκνευρίζεται εύκολα. Χωρίς σαφή εξήγηση, είναι πιθανό να αποδώσουν αυτές τις αλλαγές στη δική τους συμπεριφορά.
Εξήγηση της κατάστασης με τρόπο κατανοητό
Πώς να επικοινωνήσετε την κατάθλιψη ανάλογα με την ηλικία του παιδιού
Η υποστήριξη του παιδιού ξεκινά με την ξεκάθαρη διευκρίνιση ότι δεν είναι υπεύθυνο για την κατάθλιψη του γονέα ούτε για την αντιμετώπισή της. Η συζήτηση πρέπει να προσαρμοστεί στην ηλικία και τις ερωτήσεις του παιδιού.
Σε ένα μικρό παιδί, μπορείτε να εξηγήσετε ότι ο γονέας έχει μια ασθένεια που επηρεάζει τη διάθεση και την ενέργειά του, γι' αυτό και δυσκολεύεται να κάνει όσα έκανε πριν. Σε ένα μεγαλύτερο παιδί, μπορούν να δοθούν περισσότερες πληροφορίες για την κατάθλιψη και τη θεραπεία της.
Είναι σημαντικό το παιδί να ακούσει ότι η ασθένεια δεν σημαίνει πως ο γονέας έπαψε να το αγαπά. Εάν το παιδί έχει πληγωθεί από κάποια συμπεριφορά, η εξήγηση της κατάθλιψης δεν ακυρώνει τα συναισθήματά του. Η λύπη, ο θυμός και η σύγχυση είναι αποδεκτά στη συζήτηση, χωρίς να απαιτείται από το παιδί να προστατεύει συναισθηματικά τους ενήλικες.
Διατήρηση της σταθερότητας στην καθημερινότητα
Πρακτικές απαντήσεις που ενισχύουν την αίσθηση ασφάλειας
Η οικογένεια πρέπει να προσπαθήσει να διατηρήσει όσο το δυνατόν περισσότερο τη συνέχεια της καθημερινότητας. Είναι σημαντικό να υπάρχουν απαντήσεις σε πρακτικά ερωτήματα όπως: Ποιος θα παραλάβει το παιδί από το σχολείο; Με ποιον θα μιλήσει αν ανησυχήσει; Πώς θα συνεχίσει τις δραστηριότητές του;
Η σταθερότητα, η σύνδεση με έμπιστους ενήλικες και η συνέχιση των φιλικών σχέσεων και των ενδιαφερόντων του παιδιού είναι καθοριστικής σημασίας. Το παιδί μπορεί να συμμετέχει σε απλές οικογενειακές εργασίες, ανάλογα με την ηλικία του. Ωστόσο, η ευθύνη της θεραπείας και της φροντίδας του γονέα παραμένει στους ενήλικες.
Η σημασία της πρόληψης και της υποστήριξης
Πώς η οργανωμένη υποστήριξη μπορεί να κάνει τη διαφορά
Το γεγονός ότι ένα παιδί μεγαλώνει με έναν γονέα που αντιμετωπίζει κατάθλιψη δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα εμφανίσει και το ίδιο κατάθλιψη. Ωστόσο, ο κίνδυνος είναι αυξημένος. Γι' αυτό, η οργανωμένη υποστήριξη μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική. Προγράμματα που περιλαμβάνουν ενημέρωση για την ψυχική νόσο, εκπαίδευση σε δεξιότητες, παρεμβάσεις για όλη την οικογένεια ή στοιχεία γνωσιακής-συμπεριφορικής θεραπείας έχουν δείξει ότι μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης κατάθλιψης ή αγχώδους διαταραχής στα παιδιά.
Η πρόληψη δεν σημαίνει ότι ένα παιδί χωρίς συμπτώματα πρέπει να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία. Σημαίνει ότι δεν αφήνεται μόνο του να προσπαθεί να ερμηνεύσει όσα συμβαίνουν στο σπίτι. Μαθαίνει, με τρόπο κατάλληλο για την ηλικία του, τι συμβαίνει στον γονέα, ότι δεν ευθύνεται το ίδιο και ότι δεν είναι δική του δουλειά να τον "θεραπεύσει".
Το είδαμε στο Iatropedia.
