Η επιλογή του σημαιοφόρου στις σχολικές παρελάσεις αποτελεί συχνά πηγή χαράς και υπερηφάνειας για τα παιδιά, αλλά ταυτόχρονα και έντονης απογοήτευσης για εκείνα που δεν καταφέρνουν να κρατήσουν τη σημαία. Πώς μπορούν οι γονείς να διαχειριστούν τη στενοχώρια ενός παιδιού που δεν επιλέχθηκε; Ένας δάσκαλος μοιράζεται τις σκέψεις του, με αφορμή την περίπτωση ενός μαθητή που αρχικά κληρώθηκε σημαιοφόρος, αλλά έχασε τη θέση του όταν η κλήρωση επαναλήφθηκε.
Η απογοήτευση της απώλειας
Όταν η χαρά μετατρέπεται σε στενοχώρια
Πολλοί γονείς αναρωτιούνται τι να πουν στο παιδί τους που στεναχωρήθηκε επειδή δεν πήρε τη σημαία. Μια μητέρα περιέγραψε την ιστορία του παιδιού της, το οποίο κληρώθηκε αρχικά σημαιοφόρος, πληρώντας το βαθμολογικό κριτήριο. Η χαρά και ο ενθουσιασμός ήταν μεγάλοι, όμως την επόμενη ημέρα, λόγω απουσίας ενός μαθητή κατά την αρχική διαδικασία, η κλήρωση επαναλήφθηκε. Το παιδί που την προηγούμενη ημέρα είχε κερδίσει τη σημαία, αυτή τη φορά δεν κληρώθηκε, προκαλώντας του μεγάλη στενοχώρια.
Η συζήτηση γύρω από αυτό το γεγονός είναι ευρύτερη από την ίδια τη σημαία. Το ερώτημα δεν είναι μόνο τι λέμε στα παιδιά που δεν επιλέχθηκαν, αλλά και τι τους έχουμε διδάξει όλα αυτά τα χρόνια για την επιτυχία, την αξία, την αναγνώριση, την αριστεία και την πατρίδα. Έχουμε επιτρέψει ένα συλλογικό σύμβολο να μετατρέπεται σε προσωπικό έπαθλο.
Βαθμοί και αξία
Η σχέση της επίδοσης με την προσωπική αξία
Ο βαθμός ενός μαθητή δεν έχει σχέση με το πόσο αγαπά την πατρίδα του. Οι βαθμοί έχουν τη θέση τους στο σχολείο ως τρόπος αξιολόγησης της μαθησιακής επίδοσης, αναγνώρισης γνώσεων και δεξιοτήτων, και παρακολούθησης της προόδου. Δεν αποτελούν, όμως, μέτρο της συνολικής αξίας ενός παιδιού. Ένας μαθητής με υψηλό βαθμό δεν είναι απαραίτητα πιο υπεύθυνος, πιο δίκαιος, πιο συμπονετικός ή πιο γενναίος από έναν μαθητή με χαμηλότερο βαθμό.
Μπορεί να έχει κατακτήσει καλύτερα συγκεκριμένες γνώσεις, να έχει αναπτύξει δεξιότητες ή να έχει εργαστεί συστηματικά, αλλά αυτά δεν είναι τα μοναδικά πράγματα που έχουν σημασία. Υπάρχουν παιδιά που προσπαθούν διπλά και δεν φτάνουν στον υψηλότερο βαθμό, παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες που καταβάλλουν καθημερινά τεράστια προσπάθεια, ή παιδιά που δεν αριστεύουν στα μαθήματα αλλά είναι τα πρώτα που θα υπερασπιστούν έναν συμμαθητή τους όταν τον αδικούν. Παιδιά που δυσκολεύονται στις εξετάσεις, αλλά έχουν αναπτύξει μια βαθιά αίσθηση δικαιοσύνης, ευθύνης και αλληλεγγύης. Η αγάπη για την πατρίδα δεν μπορεί να μετρηθεί με έναν σχολικό μέσο όρο.
Τι σημαίνει αριστεία και σύμβολο
Πέρα από τους αριθμούς και τα βραβεία
Η αριστεία στην επίδοση δεν ταυτίζεται με αριστεία στον χαρακτήρα. Δεν χρειάζεται να υποτιμήσουμε τους καλούς μαθητές ή να απορρίψουμε την αριστεία, αλλά να μην την περιορίζουμε σε έναν αριθμό και να μην μετατρέπουμε τη βαθμολογία σε απόδειξη προσωπικής ανωτερότητας. Αριστεία μπορεί να σημαίνει να ξεπερνάς τον χθεσινό σου εαυτό, να επιμένεις όταν δυσκολεύεσαι, να αναγνωρίζεις το λάθος σου, να μοιράζεσαι τη γνώση σου, και να μην χρησιμοποιείς την επιτυχία σου για να μειώσεις κάποιον άλλον.
Πολλοί γονείς και παιδιά καυχιούνται ότι είναι καλύτεροι και για αυτό τους αξίζει η σημαία. Όμως, η σημαία δεν είναι βραβείο, ούτε κύπελλο σε αγώνα. Είναι σύμβολο. Ένα σύμβολο που συνδέεται με την ιστορία, τη συλλογική μνήμη, τους αγώνες, την ελευθερία και την ταυτότητα μιας χώρας. Το σύμβολο δεν ψάχνει νικητή, αλλά εκπρόσωπο.
Το είδαμε στο baby.
