Ο πύρος του μεντεσέ μένει στη θέση του για να διασφαλίζει την ασφάλεια και τη σταθερότητα της πόρτας, εμποδίζοντας την εύκολη αφαίρεσή της.
Στους περισσότερους μεντεσέδες, ο πύρος έχει ειδικό σχεδιασμό που τον κρατάει μέσα. Είτε έχει μια μικρή κεφαλή στην κορυφή που τον εμποδίζει να περάσει από το πάνω φύλλο, είτε είναι περασμένος σφιχτά και έχει ένα μικρό αυλάκι ή μια εγκοπή που τον κλειδώνει. Κάποιες φορές, ο πύρος είναι ελαφρώς κυματιστός ή έχει μια μικρή προεξοχή που τον κάνει να "πιάνει" στα φύλλα, ώστε να μην ανεβοκατεβαίνει εύκολα.
Η διαφορά του πύρου
Στις εξωτερικές πόρτες ή σε αυτές που θέλουμε επιπλέον ασφάλεια, ο πύρος είναι συχνά μόνιμος. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορείς να τον αφαιρέσεις εύκολα, ούτε καν με εργαλεία. Ο λόγος είναι απλός: αν κάποιος μπορούσε να βγάλει τον πύρο από την εξωτερική πλευρά της πόρτας, τότε θα μπορούσε να αφαιρέσει όλη την πόρτα από το πλαίσιο, ακόμα κι αν ήταν κλειδωμένη. Αυτό είναι ένα συχνό κόλπο για διαρρήξεις, γι' αυτό και οι κατασκευαστές έχουν βρει τρόπους να τον στερεώνουν για τα καλά.
Υπάρχουν διάφορες τεχνικές για να γίνει ο πύρος μη αφαιρούμενος. Μία είναι να έχει μια κεφαλή και στα δύο άκρα, έτσι ώστε να μην μπορεί να περάσει από κανένα φύλλο. Μια άλλη είναι να είναι συγκολλημένος στο ένα φύλλο του μεντεσέ. Σε κάποιες περιπτώσεις, ο πύρος μπορεί να έχει μια μικρή βίδα στο πλάι που τον κρατάει σταθερό, ή να είναι πρεσαριστός, δηλαδή να έχει τοποθετηθεί με πίεση και να μην βγαίνει χωρίς ειδικά εργαλεία. Όλες αυτές οι λύσεις έχουν έναν κοινό στόχο: να μην αφήσουν την πόρτα να "ξεκουμπώσει" από τη θέση της, προσφέροντας μια επιπλέον γραμμή άμυνας.
Αντίθετα, σε εσωτερικές πόρτες ή σε έπιπλα, όπου η ασφάλεια δεν είναι τόσο κρίσιμη, ο πύρος μπορεί να είναι αφαιρούμενος. Αυτό είναι βολικό αν χρειαστεί να βγάλεις την πόρτα για να μεταφέρεις μεγάλα έπιπλα ή για να κάνεις επισκευές. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί απλά να έχει μια κεφαλή που τον κρατάει να μην πέφτει από το κάτω μέρος, αλλά μπορείς να τον σηκώσεις και να τον βγάλεις από πάνω. Είναι μια επιλογή που εξυπηρετεί την ευκολία, χωρίς να θυσιάζει την απαραίτητη σταθερότητα για μια πόρτα που δεν χρειάζεται να είναι οχυρό.
Οι μεντεσέδες, όπως τους ξέρουμε σήμερα, με δύο φύλλα και έναν πύρο, έχουν μια ιστορία που ξεκινάει από την αρχαιότητα, αλλά η σύγχρονη μορφή τους, με τη μαζική παραγωγή και τα τυποποιημένα σχέδια, άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά από τον 19ο αιώνα και μετά. Η εξέλιξη αυτή έφερε και τις διάφορες παραλλαγές στους πύρους, για να καλύψουν κάθε ανάγκη, από την πιο απλή ντουλάπα μέχρι την πιο θωρακισμένη είσοδο.
