Τα γλυκαντικά, που συχνά θεωρούνται μια πιο υγιεινή επιλογή έναντι της ζάχαρης, χρησιμοποιούνται ευρέως σε πολλά προϊόντα, όπως αναψυκτικά διαίτης, αρωματισμένα νερά, ενεργειακά ποτά, γιαούρτια και επιδόρπια χαμηλών θερμίδων. Μια πρόσφατη έρευνα έθεσε ερωτήματα σχετικά με τις μακροπρόθεσμες επιδράσεις τους στην υγεία του εγκεφάλου.
Επιδράσεις των γλυκαντικών στη γνωστική λειτουργία
Πιθανή σύνδεση με τη γνωστική έκπτωση
Μια μελέτη παρακολούθησε 12.772 ενήλικες για περίπου οκτώ χρόνια, εξετάζοντας τη σχέση μεταξύ της κατανάλωσης γλυκαντικών και των γνωστικών επιδόσεων. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια διατροφής και υποβλήθηκαν σε αξιολογήσεις μνήμης, γλωσσικής ικανότητας και ταχύτητας επεξεργασίας πληροφοριών.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσοι κατανάλωναν τις μεγαλύτερες ποσότητες γλυκαντικών παρουσίασαν 62% ταχύτερη μείωση των συνολικών γνωστικών επιδόσεων, σε σύγκριση με εκείνους που κατανάλωναν τις μικρότερες ποσότητες. Αυτή η διαφορά αντιστοιχούσε σε περίπου 1,6 επιπλέον έτη γνωστικής γήρανσης κατά τη διάρκεια της μελέτης. Ακόμη και η μέτρια κατανάλωση συνδέθηκε με 35% ταχύτερη γνωστική έκπτωση, που αντιστοιχούσε σε περίπου 1,3 επιπλέον έτη.
Ποια γλυκαντικά εξετάστηκαν και ποιοι επηρεάστηκαν περισσότερο
Συγκεκριμένες ουσίες και ευαίσθητες ομάδες
Η έρευνα επικεντρώθηκε σε επτά γλυκαντικές ουσίες: ασπαρτάμη, σακχαρίνη, ακεσουλφάμη-Κ, ερυθριτόλη, ξυλιτόλη, σορβιτόλη και ταγατόζη. Έξι από αυτά - η ασπαρτάμη, η σακχαρίνη, η ακεσουλφάμη-Κ, η ερυθριτόλη, η σορβιτόλη και η ξυλιτόλη - συσχετίστηκαν με ταχύτερη γνωστική έκπτωση, ειδικά στη μνήμη. Για την ταγατόζη δεν παρατηρήθηκε αντίστοιχη συσχέτιση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ασφαλέστερη ή προστατεύει τον εγκέφαλο.
Η συσχέτιση αυτή ήταν πιο έντονη σε συμμετέχοντες κάτω των 60 ετών και σε άτομα με διαβήτη.
Σημαντικές διευκρινίσεις και μελλοντικές έρευνες
Ανάγκη για περαιτέρω διερεύνηση
Οι ερευνητές τονίζουν ότι τα ευρήματα δεν αποδεικνύουν άμεση σχέση αιτίου και αποτελέσματος, δηλαδή ότι τα γλυκαντικά προκαλούν απευθείας προβλήματα μνήμης. Η μελέτη ήταν παρατηρητική, και τα δεδομένα διατροφής βασίστηκαν στις αναμνήσεις των συμμετεχόντων, κάτι που μπορεί να επηρέασε την ακρίβεια των πληροφοριών.
Απαιτούνται μεγαλύτερες και επιπρόσθετες μελέτες για να διευκρινιστούν πλήρως οι πιθανές επιδράσεις των γλυκαντικών στον εγκέφαλο και να εξεταστούν εναλλακτικές επιλογές, όπως το μέλι, το σιρόπι σφενδάμου και ο πολτός μήλου. Μέχρι να υπάρξουν περισσότερα στοιχεία, οι επιστήμονες υπογραμμίζουν την ανάγκη προσεκτικής αξιολόγησης των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων των υποκατάστατων ζάχαρης, χωρίς να θεωρείται δεδομένο ότι η κατανάλωσή τους προκαλεί γνωστική έκπτωση.
Το άρθρο είναι ενημερωτικό και δεν αποτελεί ιατρική συμβουλή.
Το είδαμε στο iEidiseis.
