Η πεποίθηση ότι γνωρίζουμε τι σκέφτεται ο άλλος, ειδικά σε στενές σχέσεις, μπορεί να αποδειχθεί πιο επικίνδυνη από μια απλή παρεξήγηση. Η οικειότητα συχνά δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να προβλέψουμε τις προθέσεις και τις επιλογές του, οδηγώντας μας να συμπληρώνουμε τα κενά με δικές μας υποθέσεις αντί να ρωτάμε.
Η παγίδα της οικειότητας στην επικοινωνία
Όταν η οικειότητα παραπλανά
Αυτό το λάθος δεν προέρχεται απαραίτητα από αδιαφορία, αλλά από υπερβολική εμπιστοσύνη σε όσα θεωρούμε ότι σκέφτεται ο άλλος. Μπορεί να επηρεάσει σημαντικές αποφάσεις σε επαγγελματικό, οικονομικό ή προσωπικό επίπεδο. Όταν μια απόφαση βασίζεται σε κάτι που δεν ειπώθηκε ποτέ, το κόστος μπορεί να είναι πολύ μεγάλο.
Η μακροχρόνια γνωριμία μάς επιτρέπει να αναγνωρίζουμε σταθερά χαρακτηριστικά ενός ατόμου και να προβλέπουμε ορισμένες αντιδράσεις του. Ωστόσο, αυτή η εξοικείωση μπορεί εύκολα να μας οδηγήσει στην αίσθηση ότι έχουμε πλήρως κατανοήσει τον τρόπο σκέψης του.
Διάκριση μεταξύ χαρακτήρα και στιγμιαίας σκέψης
Μην συγχέετε το παρελθόν με το παρόν
Η παγίδα βρίσκεται στη σύγχυση όσων γνωρίζουμε για τον χαρακτήρα κάποιου με όσα γνωρίζουμε για τη σκέψη του σε μια συγκεκριμένη στιγμή. Μπορεί να είμαστε βέβαιοι για το πώς θα αντιδρούσε σε άλλες περιπτώσεις, χωρίς όμως να γνωρίζουμε πώς αντιμετωπίζει τη συγκεκριμένη κατάσταση σήμερα. Όταν θεωρούμε την απάντηση αυτονόητη, κινδυνεύουμε να σταματήσουμε να ρωτάμε και να συμπληρώνουμε τα κενά με δικές μας υποθέσεις.
Αυτό γίνεται ακόμα πιο προβληματικό όταν η απόφαση έχει σοβαρές συνέπειες. Μια επαγγελματική πρόταση, μια οικονομική επιλογή ή μια αλλαγή σε μια σχέση μπορεί να επηρεαστεί καθοριστικά από κάτι που θεωρήσαμε δεδομένο, χωρίς να το έχουμε επιβεβαιώσει. Είναι σημαντικό να μην επιτρέπουμε στην οικειότητα να αντικαθιστά την επικοινωνία. Μια απλή ερώτηση μπορεί να είναι πολύ πιο χρήσιμη από μια σειρά συμπερασμάτων που έχουμε βγάλει μόνοι μας.
Η δύναμη της ανοιχτής επικοινωνίας
Ερωτήσεις που φέρνουν σαφήνεια
Ερωτήματα όπως "Γιατί το πιστεύεις αυτό;", "Πόσο σίγουρος είσαι;", "Υπάρχει κάτι που σε προβληματίζει;" ή ένα απλό "Πώς βλέπεις εσύ αυτή την κατάσταση;" μπορούν να φέρουν στο φως μια διαφορετική οπτική. Αυτά τα ερωτήματα μας αναγκάζουν να αντιμετωπίσουμε τον συνομιλητή μας ως ένα άτομο με δικές του σκέψεις, οι οποίες είναι αδύνατο να είναι συνολικά προβλέψιμες.
Η ανοιχτή επικοινωνία είναι ιδιαίτερα σημαντική πριν από κάθε απόφαση που μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες στη ζωή μας. Όταν αφήνουμε χώρο στον άλλον να εκφράσει ακόμα και όσα δεν έχει αποσαφηνίσει πλήρως, μειώνουμε τον κίνδυνο να αποφασίσουμε για λογαριασμό του ή να θεωρήσουμε δεδομένη μια θέση που στην πραγματικότητα δεν έχει ποτέ διατυπώσει. Η σαφήνεια συχνά προκύπτει ως αποτέλεσμα της συζήτησης, όχι πριν από αυτήν.
Αντίδοτο στις λανθασμένες υποθέσεις
Μην θεωρείτε τίποτα αυτονόητο
Το πιο ασφαλές αντίδοτο στις λανθασμένες υποθέσεις είναι να μη θεωρούμε τίποτα αυτονόητο όταν διακυβεύεται κάτι σημαντικό. Πρέπει να ρωτάμε, να ακούμε και να αφήνουμε τον άλλον να μας δείξει τι πραγματικά σκέφτεται, αντί να συμπληρώνουμε μόνοι μας τα κενά. Αυτό είναι κρίσιμο στις αποφάσεις που καθορίζουν την πορεία μιας σχέσης, μιας συνεργασίας, μιας φιλίας ή ακόμα και της ίδιας μας της ζωής.
Το είδαμε στο Jenny.
