Ο Θωμάς Μοσχόπουλος επιστρέφει με μια νέα θεατρική προσέγγιση, βασισμένη στο "Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας" του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Η παράσταση, με τίτλο "(Για ένα) όνειρο (καλοκαιρινής νύχτας)", παρουσιάζεται στο Θέατρο Πόρτα και εστιάζει στην ερωτική επιθυμία που παραμένει ανεκπλήρωτη στην καθημερινότητα, βρίσκοντας διέξοδο μόνο στα όνειρα.
Μια σύγχρονη μεταγραφή του κλασικού έργου
Από τον Σαίξπηρ στη σημερινή Αθήνα
Έξι μήνες μετά την ανανεωτική του προσέγγιση στον Αύγουστο Στρίντμπεργκ με το έργο "Ο κύριος Ζυλ", ο Θωμάς Μοσχόπουλος στρέφεται ξανά σε ένα κλασικό κείμενο. Αυτή τη φορά, το "Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας" του Σαίξπηρ αποτελεί την πηγή έμπνευσης για ένα νέο κείμενο, το οποίο ξεκινά και πάλι από τη νύχτα του Θερινού Ηλιοστασίου. Η πλοκή μεταφέρεται στη σύγχρονη Αθήνα, όπου ένας θίασος νέων ηθοποιών κάνει πρόβες πάνω στο πρωτότυπο έργο.
Ο σκηνοθέτης και μεταφραστής Θωμάς Μοσχόπουλος θεωρεί το "Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας" ως ένα από τα πιο καλά δομημένα έργα του Σαίξπηρ, που στην αρχική του μορφή εξυμνεί την ανεξέλεγκτη ερωτική επιθυμία. Οι κεντρικοί χαρακτήρες, δύο ζευγάρια νέων, ο Λύσανδρος και η Ερμία, ο Δημήτριος και η Ελένη, χάνονται σε ένα σκοτεινό δάσος, μπλέκονται με ξωτικά και δαιμόνια, βασιλιάδες και αστούς, ισορροπώντας μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας.
Η πλοκή και οι χαρακτήρες
Δύο κόσμοι συναντιούνται σε ένα όνειρο
Στη μεταγραφή του Θωμά Μοσχόπουλου, οι ηθοποιοί της παράστασης, οι Βασίλης Αθανασόπουλος, Γιάννης Βαρβαρέσος, Πέτρος Δημοτάκης, Γιάννης Καράμπαμπας, Δημήτρης Κίτσος, Βαλεντίνος Κόκκινος, Νίκος Κοσώνας, Ηλιάνα Μαυρομάτη, Μαριάννα Πουρέγκα, Τάσος Ροδοβίτης και Θεόβη Στύλλου, υποδύονται τους εαυτούς τους. Κατά τη διάρκεια των προβών, συναντούν μια άλλη ομάδα ηθοποιών που επίσης ετοιμάζει μια παράσταση για τους άρχοντες της Αθήνας. Αυτή η συνάντηση εισάγει παραμυθένια, αναγεννησιακά, μεσαιωνικά και μυθολογικά στοιχεία, όπως ξωτικά, δαιμόνια, μάστορες και ήρωες μύθων, δημιουργώντας έναν δεύτερο, παράλληλο κόσμο.
Η συνάντηση αυτών των δύο κόσμων οδηγεί στη δημιουργία μιας τρίτης πραγματικότητας, πιο ονειρικής, φανταστικής και ελεύθερης. Ο Θωμάς Μοσχόπουλος εξηγεί ότι η νέα εκδοχή περιλαμβάνει εκτενή, αλλά και τροποποιημένα, αποσπάσματα από το έργο του Σαίξπηρ, καθώς και παράλληλες ιστορίες που παραμένουν θραυσματικές, αλλά συμβάλλουν στη δημιουργία μιας συγκεκριμένης ατμόσφαιρας. Το "χάσιμο στο δάσος" αποτελεί το κεντρικό θέμα, διερευνώντας τη σημασία του, την ανάγκη για φυγή και τον τρόπο που το θέατρο αντικατοπτρίζει αυτές τις ανάγκες.
Η διαδικασία της πρόβας
Μουσική, κίνηση και φώτα σε αρμονία
Η 11μελής ομάδα των ηθοποιών, υπό τους ατμοσφαιρικούς φωτισμούς του Νίκου Βλασόπουλου, εκφράζει την επιθυμία να ζήσει και να αγαπήσει χωρίς περιορισμούς. Οι σκηνές δοκιμάζονται επανειλημμένα, με τη μουσική της Nama Dama, την κίνηση του χορογράφου Χρήστου Στρινόπουλου και τα φώτα να συνομιλούν με τους ηθοποιούς. Ο Θωμάς Μοσχόπουλος καθοδηγεί τους ηθοποιούς να αντιδρούν πιο άμεσα, ενώ ο χορογράφος τους ενθαρρύνει σε πιο τολμηρές κινήσεις. Η συνεχής αλλαγή των φωτισμών και των μουσικών ποιοτήτων δημιουργεί μια ονειρική ατμόσφαιρα, όπου το "μπρος και το πίσω αλλάζει", όπως αναφέρεται και στο έργο.
Το είδαμε στο Monopoli.