Ξυπνάς και ξέρεις ακριβώς τι πρέπει να κάνεις. Έχεις εκείνη τη λίστα με τα "πρέπει" που σε στοιχειώνει από χθες. Αλλά αντί να αρχίσεις, βρίσκεις τον εαυτό σου να χαζεύει στο κινητό, να ετοιμάζει έναν καφέ που δεν χρειαζόσουν ή να σκουπίζει μια επιφάνεια που ήταν ήδη καθαρή. Και ξαφνικά, έχει περάσει μια ώρα, μετά δύο, και η αρχική σου πρόθεση έχει γίνει μια μουντή υπόσχεση που την αναβάλλεις για "μετά".
Αν αυτή η εικόνα σου θυμίζει έντονα τις δικές σου μέρες, τότε είσαι στο σωστό μέρος. Δεν είσαι μόνος σε αυτόν τον αγώνα ενάντια στον χρόνο και την προκατάληψη να κάνεις τα πάντα εκτός από αυτό που πραγματικά έχει σημασία. Η αναβλητικότητα δεν είναι απλά τεμπελιά, είναι μια σύνθετη παγίδα.
Η ψευδαίσθηση της "καλύτερης στιγμής"
Συχνά, η δικαιολογία που δίνεις στον εαυτό σου είναι ότι "τώρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή". Περιμένεις τη διάθεση, την έμπνευση, ή την ιδανική συνθήκη για να ξεκινήσεις. Ίσως πιστεύεις ότι η δουλειά σου θα είναι καλύτερη αν την κάνεις όταν νιώθεις "έτοιμος".
Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς. Πόσο συχνά αυτή η "καλύτερη στιγμή" έρχεται; Στην πραγματικότητα, η αναμονή για την ιδανική στιγμή είναι μια μορφή αυτο-σαμποτάζ. Δεν υπάρχει μαγική στιγμή, υπάρχει μόνο η στιγμή που θα αποφασίσεις να ξεκινήσεις.
Αυτή η στρατηγική της αναμονής είναι σαν να περιμένεις τον τέλειο καιρό για να βγεις έξω, ενώ η βροχή πέφτει ασταμάτητα. Ποτέ δεν θα βγεις.
Η παγίδα της υπερβολικής προετοιμασίας
Άλλη μια κοινή παγίδα είναι η υπερβολική προετοιμασία. Αγοράζεις τα πιο ακριβά σημειωματάρια, κατεβάζεις δεκάδες εφαρμογές οργάνωσης, διαβάζεις άρθρα για την παραγωγικότητα – αλλά δεν κάνεις ποτέ το ουσιαστικό βήμα.
Αυτό μοιάζει με το να αγοράζεις όλα τα υλικά για ένα γεύμα, να καθαρίζεις και να κόβεις τα πάντα, αλλά μετά να αφήνεις τα πάντα στο ψυγείο, περιμένοντας την "τέλεια" στιγμή για να μαγειρέψεις. Στην ουσία, χάνεις πολύτιμο χρόνο κάνοντας πράγματα που μοιάζουν παραγωγικά, αλλά δεν είναι.
Μήπως η οργάνωση έχει γίνει η δική σου δικαιολογία για να μην ξεκινήσεις την πραγματική δουλειά;
Ξεκίνα από το μικρότερο δυνατό βήμα
Η λύση δεν είναι να αναγκάσεις τον εαυτό σου να ολοκληρώσει την τεράστια εργασία αμέσως. Είναι να την σπάσεις σε κομμάτια τόσο μικρά που να μην μπορείς να πεις "όχι".
Αν πρέπει να γράψεις μια αναφορά, μην σκέφτεσαι την αναφορά. Σκέψου μόνο να ανοίξεις το αρχείο και να γράψεις τον τίτλο. Ή, αν πρέπει να γυμναστείς, μην σκέφτεσαι την ώρα προπόνησης. Σκέψου μόνο να φορέσεις τα αθλητικά σου παπούτσια.
Αυτό το "μικρότερο δυνατό βήμα" μειώνει την ψυχολογική αντίσταση. Μόλις το κάνεις, είναι πολύ πιο εύκολο να συνεχίσεις για το επόμενο μικρό βήμα. Είναι σαν να σπρώχνεις μια βαριά πόρτα. Το πρώτο σπρώξιμο είναι το πιο δύσκολο, μετά η πόρτα ανοίγει.
Η δύναμη του "κανόνα των 2 λεπτών"
Αυτή η τεχνική, που έγινε διάσημη από τον David Allen, λέει ότι αν μια εργασία παίρνει λιγότερο από δύο λεπτά, κάντην αμέσως. Στείλε εκείνο το email, απάντησε σε εκείνο το μήνυμα, βάλε εκείνο το πιάτο στο πλυντήριο.
Αλλά η αρχή μπορεί να εφαρμοστεί και σε μεγαλύτερες εργασίες. Αν η αρχική σου δουλειά για μια μεγάλη εργασία διαρκεί λιγότερο από δύο λεπτά, κάντην αμέσως. Αυτό μπορεί να είναι η προετοιμασία του χώρου εργασίας σου, η εύρεση των απαραίτητων εγγράφων, ή απλά η εστίαση για δύο λεπτά στην εργασία.
Η συνεχής εκτέλεση μικρών, άμεσων εργασιών δημιουργεί μια αίσθηση ορμής. Αυτή η ορμή είναι ο καλύτερος σου σύμμαχος ενάντια στην αναβλητικότητα.
Αντιμετώπισε την ρίζα του προβλήματος: Τι φοβάσαι;
Η αναβλητικότητα συχνά κρύβει βαθύτερους φόβους. Φοβάσαι την αποτυχία; Την κριτική; Μήπως δεν είσαι αρκετά καλός; Ή μήπως φοβάσαι την επιτυχία και τις ευθύνες που μπορεί να φέρει;
Αν αναβάλλεις συνεχώς μια συγκεκριμένη εργασία, ρώτησε τον εαυτό σου: "Τι είναι αυτό που με εμποδίζει πραγματικά;" Η απάντηση μπορεί να σου δώσει το κλειδί για να ξεπεράσεις το εμπόδιο.
Η αυτογνωσία είναι το πρώτο βήμα για την αλλαγή. Όταν κατανοείς την πηγή του φόβου σου, μπορείς να αρχίσεις να τον αντιμετωπίζεις. Μην τον αγνοείς, γιατί θα σε καταδιώκει.
Δημιούργησε ένα "περιβάλλον χωρίς περισπασμούς"
Ζούμε σε έναν κόσμο γεμάτο ειδοποιήσεις, social media και ατελείωτους περισπασμούς. Για να είσαι αποτελεσματικός, πρέπει να πάρεις τον έλεγχο του περιβάλλοντός σου.
Απενεργοποίησε τις ειδοποιήσεις στο κινητό και τον υπολογιστή σου. Βάλε το τηλέφωνο σε αθόρυβη λειτουργία ή ακόμα και σε άλλο δωμάτιο. Αν ο χώρος σου είναι ακατάστατος, τακτοποίησέ τον. Ένας καθαρός χώρος οδηγεί σε καθαρό μυαλό.
Μην περιμένεις να έχεις την τέλεια συγκέντρωση. Δημιούργησε τις συνθήκες που την ευνοούν. Είναι η δική σου ευθύνη να προστατεύσεις τον χρόνο σου.
Και θυμήσου, η αναβλητικότητα δεν είναι αξεπέραστη. Με τις σωστές στρατηγικές και μια δόση αυτογνωσίας, μπορείς να πάρεις τον έλεγχο και να γίνεις ο πιο αποτελεσματικός εαυτός σου.
