Πώς να σταματήσεις να αναβάλλεις τα πάντα: 5 λάθη που σου κοστίζουν την αυτοπειθαρχία

Ένας άνθρωπος κοιτάζει με απογοήτευση ένα στοίβαγμα από χαρτιά στο γραφείο του, ενώ το κινητό του δίπλα αναβοσβήνει με ειδοποιήσεις.

Ξυπνάς το πρωί με τη λίστα των υποχρεώσεων να σε κοιτάει πεισματικά. Θέλεις να ξεκινήσεις τη δίαιτα, να πας γυμναστήριο, να διαβάσεις αυτό το βιβλίο, να τελειώσεις τη δουλειά που έχεις αναβάλει εδώ και εβδομάδες. Όμως, πριν καλά καλά ανοίξεις τα μάτια σου, βρίσκεις τον εαυτό σου να σκρολάρει στο κινητό, να βλέπει αδιάφορα βίντεο ή να σκέφτεται ό,τι άλλο εκτός από αυτό που *πρέπει* να κάνεις. Και κάπως έτσι, η μέρα σου καταλήγει, όπως τόσες άλλες, γεμάτη απογοήτευση και την αίσθηση ότι σπαταλάς τον χρόνο σου.

Αν αυτή η εικόνα σου θυμίζει κάτι, τότε είσαι στο σωστό μέρος. Η αυτοπειθαρχία δεν είναι χάρισμα, είναι δεξιότητα. Και όπως κάθε δεξιότητα, θέλει εξάσκηση και, κυρίως, την κατανόηση των παγίδων που σε εμποδίζουν να την αποκτήσεις.

Το λάθος 1: Η υπερβολική πίεση και η τελειομανία

Πολλές φορές, η μεγαλύτερη εχθρός της αυτοπειθαρχίας σου είναι η ίδια σου η προσέγγιση. Θέτεις τόσο υψηλούς στόχους, τόσο άμεσα, που το μυαλό σου τρομάζει. Σκέψου το: αν δεν έχεις γυμναστεί ποτέ, είναι ρεαλιστικό να περιμένεις να κάνεις 10 χιλιόμετρα τρέξιμο αύριο;

Η τελειομανία σε οδηγεί σε μια παγίδα: αν δεν μπορέσεις να το κάνεις *τέλεια*, προτιμάς να μην το κάνεις καθόλου. Έτσι, μια μικρή παράλειψη, μια μέρα που δεν πήγες γυμναστήριο, μετατρέπεται σε λόγο για να τα παρατήσεις εντελώς. Η αψεγάδιαστη εκτέλεση δεν είναι ο στόχος, η πρόοδος είναι.

Αντί να σκέφτεσαι "πρέπει να γυμνάζομαι κάθε μέρα μία ώρα", δοκίμασε "θα κάνω 15 λεπτά περπάτημα σήμερα". Η μικρή νίκη είναι καλύτερη από καμία νίκη. Και συνήθως, μια μικρή νίκη οδηγεί σε μεγαλύτερες.

Μικρές, εφικτές αλλαγές

Αντί να στοχεύεις σε μια ριζική αλλαγή, εστίασε σε μικρές, διαχειρίσιμες αλλαγές. Θέλεις να διαβάζεις περισσότερο; Ξεκίνα με 10 σελίδες την ημέρα. Θέλεις να τρως πιο υγιεινά; Πρόσθεσε μια σαλάτα σε ένα γεύμα. Αυτές οι μικρές επιτυχίες χτίζουν αυτοπεποίθηση και momentum.

Μην υποτιμάς τη δύναμη του "αρκετά καλό".

Το λάθος 2: Η έλλειψη σαφούς "γιατί"

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί θες να πετύχεις αυτόν τον συγκεκριμένο στόχο; Αν η απάντηση είναι αόριστη, όπως "για να είμαι καλύτερος" ή "γιατί πρέπει", τότε η αυτοπειθαρχία θα σε εγκαταλείψει μόλις δυσκολέψει.

Χωρίς έναν δυνατό, προσωπικό λόγο, η εσωτερική σου παρακίνηση είναι αδύναμη. Όταν έρθει η κούραση, ο πειρασμός, ή απλά η αίσθηση του "βαρέθηκα", θα αναζητήσεις την εύκολη διέξοδο. Ουσιαστικά, όταν δεν ξέρεις *γιατί* το κάνεις, είναι πολύ εύκολο να σταματήσεις.

Βρες την βαθύτερη κινητήριο δύναμη

Πάρε χρόνο να σκεφτείς ποιος είναι ο πραγματικός λόγος πίσω από τον στόχο σου. Τι θα σου προσφέρει η επίτευξή του; Πώς θα αλλάξει η ζωή σου; Γράψ' το. Κάν' το ορατό. Να το θυμάσαι κάθε φορά που νιώθεις να χάνεις τον δρόμο σου.

Αν ο στόχος σου είναι να χάσεις βάρος, το "γιατί" μπορεί να είναι "για να έχω ενέργεια να παίζω με τα παιδιά μου" ή "για να αισθάνομαι πιο άνετα με το σώμα μου". Αυτά τα συναισθηματικά "γιατί" είναι πολύ πιο ισχυρά από ένα απλό "πρέπει".

Το λάθος 3: Η απουσία πλάνου

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η αυτοπειθαρχία σημαίνει να "σφίγγεσαι" και να κάνεις πράγματα απλά επειδή το αποφάσισες. Αλλά χωρίς ένα ξεκάθαρο πλάνο, είναι σαν να προσπαθείς να χτίσεις ένα σπίτι χωρίς σχέδιο. Θα καταλήξεις χαμένος και απογοητευμένος.

Πότε θα κάνεις τη γυμναστική σου; Πού θα διαβάσεις; Τι θα φας όταν νιώσεις λιγούρα; Αν αυτές οι ερωτήσεις δεν έχουν απάντηση, τότε ετοιμάσου για αποτυχία. Το να περιμένεις την έμπνευση ή την "κατάλληλη στιγμή" είναι μια συνταγή για αιώνια αναβολή.

Δημιούργησε ένα "Σύστημα"

Αντί να βασίζεσαι στη δύναμη της θέλησης, δημιούργησε ένα σύστημα που θα σε καθοδηγεί. Προγραμμάτισε τις δραστηριότητές σου στο ημερολόγιό σου, σαν να ήταν ραντεβού που δεν μπορείς να ακυρώσεις. Ετοίμασε τα ρούχα του γυμναστηρίου από το προηγούμενο βράδυ. Έχε υγιεινά σνακ στο γραφείο.

Το να κάνεις τις σωστές επιλογές ευκολότερες και τις λανθασμένες επιλογές δυσκολότερες, είναι το κλειδί. Αν το πρωινό σου είναι έτοιμο, είναι λιγότερο πιθανό να φας κάτι ανθυγιεινό στο πόδι. Οργάνωση είναι αυτοπειθαρχία σε δράση.

Το λάθος 4: Η υπερβολική εξάρτηση από την "έμπνευση"

Πόσες φορές έχεις περιμένει να νιώσεις "όρεξη" για να ξεκινήσεις κάτι; Η αλήθεια είναι ότι η έμπνευση είναι φευγαλέα. Έρχεται και φεύγει, και βασίζεσαι σε αυτήν για να πετύχεις, είναι σαν να χτίζεις σε αμμουδιά.

Η αυτοπειθαρχία δεν είναι να κάνεις πράγματα μόνο όταν τα νιώθεις. Είναι να κάνεις τα πράγματα ακόμα και όταν δεν τα νιώθεις. Είναι η ικανότητα να ξεπερνάς την έλλειψη διάθεσης και να παραμένεις προσηλωμένος στους στόχους σου.

Δράση παράγει κίνητρο, όχι το αντίστροφο

Συχνά, το κίνητρο δεν έρχεται πριν την δράση, αλλά *μετά* από αυτήν. Ξεκίνα, ακόμα κι αν δεν νιώθεις έτοιμος. Κάνε την πρώτη κίνηση. Μόλις μπεις στη ροή, τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα. Η δράση είναι το φάρμακο για την αναβλητικότητα.

Αν περιμένεις να νιώσεις την ενέργεια για να πας στο γυμναστήριο, πιθανότατα δεν θα πας ποτέ. Αν όμως απλά σηκωθείς και φορέσεις τα αθλητικά σου, πιθανότατα θα καταλήξεις να πας. Η δράση δημιουργεί την αίσθηση της προόδου.

Το λάθος 5: Η αποτυχία να μάθεις από τα λάθη σου

Όλοι κάνουμε λάθη. Είναι αναπόφευκτο κομμάτι της διαδικασίας. Το πρόβλημα είναι όταν βλέπεις ένα λάθος όχι ως ευκαιρία μάθησης, αλλά ως απόδειξη της αποτυχίας σου.

Αν φας ένα γλυκό ενώ κάνεις δίαιτα, ή αν χάσεις μια προπόνηση, αντί να πεις "τα παρατάω, είμαι αποτυχημένος/η", ρώτα τον εαυτό σου: "Τι πήγε στραβά; Τι μπορώ να κάνω διαφορετικά την επόμενη φορά;"

Ανάλυσε, μάθε, προχώρα

Κάθε φορά που "ξεφεύγεις" από το πλάνο σου, δες το σαν μια ευκαιρία για να βελτιώσεις το πλάνο σου. Ήταν ο στόχος πολύ δύσκολος; Ήταν το πλάνο σου ανεπαρκές; Υπήρχε κάποιος εξωτερικός παράγοντας που δεν είχες προβλέψει;

Τα λάθη δεν είναι ο λόγος να σταματήσεις, είναι ο λόγος να προσαρμοστείς. Η αυτοπειθαρχία δεν είναι η απουσία λαθών, είναι η ικανότητα να σηκώνεσαι ξανά και ξανά, πιο σοφός/η και πιο δυνατός/ή.

Φωτογραφία της Χαρούλα Π.

Η Χαρούλα διαθέτει περισσότερα από 18 χρόνια εμπειρίας στον κόσμο του ψηφιακού περιεχομένου. Η γραφή της κινείται με άνεση ανάμεσα σε παράξενες ιστορίες που προκαλούν τη φαντασία, πρακτικά life hacks που απλουστεύουν την καθημερινότητα, αλλά και αναλύσεις για τις σχέσεις και την ψυχολογία.