Κάθε βράδυ, η ίδια ιστορία. Μόλις νομίζεις ότι η μέρα τελείωσε, ακούς φωνές, κλάματα, ή απλώς τα ατελείωτα "μαμά, δεν μπορώ να κοιμηθώ". Νιώθεις εξαντλημένος/η, και η σκέψη ότι θα ξαναζήσεις το ίδιο αύριο σε καταρρακώνει. Μήπως όμως φταίει κάτι που κάνεις εσύ, άθελά σου;
Η αλήθεια είναι ότι πολλοί γονείς πέφτουν σε παγίδες όσον αφορά τη ρουτίνα ύπνου των παιδιών τους. Δεν είναι η δική σου υπαιτιότητα, αλλά η έλλειψη σωστής πληροφόρησης.
Υπάρχουν συγκεκριμένα λάθη που, αν τα εντοπίσεις, μπορούν να μεταμορφώσουν τα βράδια σου.
Το λάθος της χαοτικής αποσυμπίεσης
Μόλις γυρνάτε από το σχολείο ή τη δουλειά, το σπίτι γίνεται ένα πεδίο μάχης. Παιχνίδια παντού, φωνές, και η προσπάθεια να προλάβεις τα πάντα. Και μετά, ξαφνικά, ζητάς από το παιδί σου να "ηρεμήσει" και να κοιμηθεί.
Αυτό είναι σχεδόν αδύνατο. Τα παιδιά χρειάζονται μια μεταβατική περίοδο. Μια ώρα πριν τον ύπνο, θα έπρεπε να αρχίζει η "αποσυμπίεση".
Αντί για δραστήρια παιχνίδια ή οθόνες, προτίμησε δραστηριότητες που χαλαρώνουν. Ένα ήρεμο διάβασμα, ένα χαλαρό επιτραπέζιο, ή απλώς συζήτηση για την ημέρα.
Μην περιμένεις από το παιδί σου να περάσει από το 100 στο 0 σε δευτερόλεπτα.
Η δύναμη μιας σταθερής ρουτίνας
Το πιο σημαντικό που μπορείς να κάνεις είναι να υιοθετήσεις μια σταθερή ρουτίνα. Αυτό σημαίνει ότι οι ίδιες δραστηριότητες, με την ίδια σειρά, κάθε βράδυ.
Για παράδειγμα: μπάνιο, πιτζάμες, βούρτσισμα δοντιών, ένα παραμύθι, αγκαλιές και ύπνος. Αυτή η προβλεψιμότητα δημιουργεί ασφάλεια στο παιδί.
Ακόμα και τα Σαββατοκύριακα, προσπάθησε να μην αποκλίνεις πολύ.
Αν χαλάσεις τη ρουτίνα, θα το πληρώσεις την επόμενη μέρα.
Το λάθος της υπερβολικής διέγερσης πριν τον ύπνο
Το tablet, η τηλεόραση, τα βιντεοπαιχνίδια – όλα αυτά είναι εχθροί του ύπνου. Το μπλε φως που εκπέμπουν οι οθόνες μπερδεύει τον εγκέφαλο του παιδιού, κάνοντάς τον να πιστεύει ότι είναι ακόμα μέρα.
Αυτό έχει άμεση επίπτωση στην παραγωγή μελατονίνης, της ορμόνης του ύπνου.
Δεν είναι τυχαίο που τα παιδιά που κοιμούνται μπροστά στην τηλεόραση δυσκολεύονται να αποκοιμηθούν.
Σταμάτησε τις οθόνες τουλάχιστον μία ώρα πριν την προγραμματισμένη ώρα ύπνου.
Η σημασία του περιβάλλοντος ύπνου
Το δωμάτιο του παιδιού σου παίζει καθοριστικό ρόλο. Είναι σκοτεινό; Είναι ήσυχο; Η θερμοκρασία είναι ιδανική;
Ένα πολύ φωτεινό δωμάτιο, θόρυβοι ή υπερβολική ζέστη ή κρύο, μπορούν να διαταράξουν τον ύπνο.
Έλεγξε τα κουφώματα, σκέψου μια κουρτίνα συσκότισης αν χρειάζεται.
Βεβαιώσου ότι δεν υπάρχουν ενοχλητικοί θόρυβοι από το δρόμο ή άλλα δωμάτια.
Μην υποτιμάς τη δύναμη ενός αχνά φωτισμένου νυχτικού φωτισμού, αν το παιδί φοβάται το σκοτάδι.
Το λάθος του "απλά να ξαπλώσει"
Πολλές φορές, απλώς βάζεις το παιδί στο κρεβάτι του και λες "κοιμήσου". Αυτό δεν είναι ρουτίνα, είναι απλώς η έναρξη του προβλήματος.
Το παιδί σου χρειάζεται να μάθει πώς να αποκοιμιέται μόνο του. Αν συνηθίσει να τον νανουρίζεις, να του κρατάς το χέρι, ή να είσαι δίπλα του μέχρι να κλείσει μάτια, θα το ζητάει πάντα.
Είναι δύσκολο, αλλά απαραίτητο.
Ξεκίνα σταδιακά. Μείνε δίπλα του, αλλά όχι πολύ κοντά. Σιγά σιγά, απομακρύνσου.
Η δύναμη της συνέπειας
Η συνέπεια είναι το κλειδί. Δεν μπορείς να έχεις μια αυστηρή ρουτίνα μια μέρα και την επόμενη να τα παρατάς.
Αν το παιδί σου σηκώνεται από το κρεβάτι, επέστρεψέ το ήρεμα, χωρίς πολλές κουβέντες, και επανέλαβε τη διαδικασία όσες φορές χρειαστεί.
Μην το κάνεις να νιώθει ότι είναι τιμωρία.
Είναι η εκμάθηση μιας πολύ σημαντικής δεξιότητας.
Αν δεν είσαι συνεπής, χάνεις άδικα την προσπάθεια που έχεις ήδη κάνει.
Θυμήσου, ο στόχος είναι να μάθει το παιδί σου να ηρεμεί και να κοιμάται μόνο του. Αυτό θα φέρει ηρεμία σε όλη την οικογένεια.
