Το πρώτο λάθος: Η αχρείαστη πολυπλοκότητα
Πολλοί πιστεύουν ότι το wine pairing είναι επιστήμη που απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις, σαν να έχεις πτυχίο οινολογίας. Αυτό είναι το πρώτο και μεγαλύτερο λάθος. Δεν χρειάζεται να γίνεις σομελιέ για να εντυπωσιάσεις. Ξεχνάς τις υπερβολικές αναλύσεις για τανίνες, οξύτητα και αρώματα που σου θυμίζουν χημικό εργαστήριο. Η ουσία είναι απλή: το κρασί και το φαγητό πρέπει να συμπληρώνουν το ένα το άλλο, όχι να ανταγωνίζονται.Η απλή αλήθεια: Αντίθετα ή παρόμοια
Η πιο ασφαλής και αποτελεσματική στρατηγική είναι να πας με δύο βασικές αρχές: είτε να βρεις κρασιά με παρόμοια χαρακτηριστικά με το φαγητό, είτε να επιλέξεις κρασιά που θα δημιουργήσουν μια ευχάριστη αντίθεση. Αν έχεις ένα πλούσιο, λιπαρό φαγητό, όπως αρνί στο φούρνο, ένα γεμάτο κόκκινο κρασί με έντονες τανίνες (όπως ένα Cabernet Sauvignon ή ένα Syrah) θα "καθαρίσει" τον ουρανίσκο σου. Οι τανίνες "κόβουν" την λιπαρότητα.Αντίστοιχα, ένα ελαφρύ, ντελικάτο πιάτο, όπως ψητό ψάρι με λεμόνι, θέλει ένα λευκό κρασί με καλή οξύτητα (π.χ. ένα Ασύρτικο ή ένα Sauvignon Blanc). Η οξύτητα του κρασιού θα "ανεβάσει" τα αρώματα του ψαριού.
Όταν το φαγητό είναι πικάντικο: Η παγίδα της θερμότητας
Εδώ τα πράγματα γίνονται λίγο πιο περίπλοκα, αλλά όχι ακατόρθωτα. Αν έχεις ένα πικάντικο πιάτο, όπως κοτόπουλο κάρυ ή spicy noodles, η πρώτη σου σκέψη μπορεί να είναι ένα έντονο κόκκινο. Λάθος! Τα κόκκινα κρασιά, ειδικά αυτά με υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ, τείνουν να ενισχύουν την αίσθηση της καυστικότητας. Το αποτέλεσμα; Το στόμα σου θα καίγεται.Τι κάνεις; Επιλέγεις κρασιά με γλυκύτητα ή χαμηλότερη περιεκτικότητα σε αλκοόλ. Ένα ημίγλυκο Riesling ή ένα Gewürztraminer είναι ιδανικά. Η ελαφριά γλυκύτητα εξισορροπεί την πικάντικη γεύση, ενώ η οξύτητα διατηρεί τη φρεσκάδα.
Το τυρί: Μια σχέση ζωής
Το τυρί και το κρασί είναι ένας κλασικός συνδυασμός, αλλά και εδώ μπορείς να κάνεις λάθη. Η γενική οδηγία είναι: όσο πιο έντονο το τυρί, τόσο πιο έντονο το κρασί. Για ένα μαλακό, κρεμώδες τυρί όπως το κατσικίσιο, ένα Sauvignon Blanc είναι φανταστικό. Η οξύτητά του κόβει την κρεμώδη υφή.Για ένα σκληρό, ώριμο τυρί όπως η παρμεζάνα, ένα πιο γεμάτο κόκκινο, όπως ένα Barolo ή ένα παλαιωμένο Tempranillo, θα σταθεί επάξια. Αν πάλι θες να πας με λευκό, ένα Chardonnay με βαρελάτο χαρακτήρα μπορεί να είναι μια καλή επιλογή.
Ποτέ μην υποτιμάς τα ελληνικά κρασιά
Έχουμε την τύχη να ζούμε σε μια χώρα με απίστευτη ποικιλία αυτόχθονων σταφυλιών. Γιατί να μην τα αξιοποιήσεις; Ένα καλά επιλεγμένο ελληνικό κρασί μπορεί να κάνει θαύματα. Ένα καλό Ξινόμαυρο, με τις έντονες τανίνες και την οξύτητά του, ταιριάζει άψογα με ψητά κρέατα και πλούσια μαγειρευτά.Ένα δροσερό Ασύρτικο από τη Σαντορίνη είναι ο τέλειος σύντροφος για θαλασσινά και ελαφριά ορεκτικά. Μην φοβάσαι να πειραματιστείς με εγχώριες ετικέτες. Συχνά, είναι η πιο έξυπνη και οικονομική λύση.
Το επιδόρπιο: Όταν το κρασί είναι πιο γλυκό από το γλυκό
Αυτός είναι ένας κανόνας που πολλοί αγνοούν και χάνουν. Το κρασί που θα συνοδεύσει το επιδόρπιο πρέπει να είναι, κατά προτίμηση, πιο γλυκό από το ίδιο το επιδόρπιο. Αν σερβίρεις ένα γλυκό με πολύ ζάχαρη και το κρασί σου είναι ξηρό, το κρασί θα φανεί ξινό και άγευστο.Αντίθετα, αν επιλέξεις ένα γλυκό κρασί, όπως ένα Vinsanto ή ένα Sauternes, η γλυκύτητα θα αναδειχθεί και θα δημιουργήσει μια αρμονική κατάληξη στο γεύμα. Μην ξεχνάς ότι ένα καλό Port είναι επίσης ιδανικό για σοκολατένια επιδόρπια.
Το μυστικό της επιτυχίας: Απλότητα και αυτοπεποίθηση
Το wine pairing στο σπίτι δεν χρειάζεται να είναι αγχωτικό. Ξεκίνα με τους βασικούς κανόνες, πειραματίσου και, πάνω απ' όλα, απόλαυσέ το.Η καλύτερη συμβουλή; Πιες αυτό που σου αρέσει. Αν εσύ απολαμβάνεις τον συνδυασμό, πιθανότατα θα τον απολαύσουν και οι καλεσμένοι σου. Μην αφήνεις τους κανόνες να σε περιορίζουν. Άκου τον ουρανίσκο σου.
