Το φις USB μπαίνει μόνο από μία πλευρά, γιατί ο αρχικός του σχεδιασμός, το 1996, έδωσε προτεραιότητα στην απλότητα και το χαμηλό κόστος κατασκευής, έναντι της ευκολίας χρήσης.
Ο σχεδιασμός και η λειτουργία του USB-a
Όταν οι μηχανικοί σχεδίαζαν το Universal Serial Bus, ήθελαν κάτι που να αντικαταστήσει τις δεκάδες διαφορετικές θύρες που υπήρχαν τότε στους υπολογιστές, όπως για πληκτρολόγια, ποντίκια, εκτυπωτές. Ο στόχος ήταν μία ενιαία λύση, εύκολη στην παραγωγή και φθηνή. Έτσι, για το κλασικό φις USB-A, αυτό που βλέπουμε ακόμα και σήμερα σε πολλά καλώδια, επέλεξαν ένα επίπεδο, ορθογώνιο σχήμα. Το εξωτερικό του μεταλλικό περίβλημα, που προσφέρει προστασία και θωράκιση, είναι συνήθως κατασκευασμένο από επινικελωμένο ορείχαλκο ή χάλυβα. Στο εσωτερικό του, μια πλαστική γλώσσα από μονωτικό υλικό (όπως LCP ή νάιλον) συγκρατεί τέσσερις μικρές, επιχρυσωμένες επαφές από κράμα χαλκού. Αυτές οι επαφές, όταν το φις εισάγεται, πρέπει να ευθυγραμμιστούν σωστά με τις αντίστοιχες στην υποδοχή, δημιουργώντας ηλεκτρική σύνδεση. Η εισαγωγή γίνεται με μια συγκεκριμένη κατεύθυνση: το μεταλλικό περίβλημα του φις γλιστράει πάνω από την πλαστική γλώσσα της υποδοχής, με τις επαφές να έρχονται σε επαφή μόνο όταν το φις είναι σωστά προσανατολισμένο. Αυτή η μορφή του USB-A εμφανίστηκε για πρώτη φορά με την κυκλοφορία του προτύπου USB 1.0 τον Ιανουάριο του 1996.
Αν είχαν φτιάξει ένα φις που να μπαίνει και από τις δύο πλευρές, όπως το σημερινό USB-C, θα χρειαζόταν διπλάσιες επαφές, τόσο στο φις όσο και στην υποδοχή. Αυτό θα ανέβαζε το κόστος κατασκευής σημαντικά, κάτι που οι δημιουργοί του USB ήθελαν να αποφύγουν πάση θυσία. Σκεφτείτε ότι τότε, η τεχνολογία δεν ήταν τόσο προσιτή όσο σήμερα και κάθε επιπλέον εξάρτημα ανέβαζε πολύ την τιμή του τελικού προϊόντος. Ο στόχος ήταν να γίνει το USB τόσο φθηνό, ώστε να το υιοθετήσουν όλοι οι κατασκευαστές και να γίνει το νέο στάνταρ.
Η ομάδα πίσω από το USB, με επικεφαλής τον Ajay Bhatt της Intel, ήξερε ότι η "μία πλευρά" θα ήταν ένα μικρό πρόβλημα για τους χρήστες. Μάλιστα, ο Bhatt έχει πει σε συνεντεύξεις του ότι κατανοεί τον εκνευρισμό των χρηστών. Ωστόσο, η απόφαση αυτή ήταν συνειδητή και κρίσιμη για την ευρεία υιοθέτηση της τεχνολογίας. Χωρίς αυτή την επιλογή, το USB ίσως να μην είχε γίνει ποτέ το παγκόσμιο πρότυπο που είναι σήμερα.
Με τα χρόνια, βέβαια, η τεχνολογία εξελίχθηκε. Οι κατασκευαστές βρήκαν τρόπους να φτιάχνουν πιο σύνθετα φις με χαμηλότερο κόστος. Έτσι, φτάσαμε στο USB-C, το οποίο σχεδιάστηκε από την αρχή για να είναι αναστρέψιμο. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχει σημασία πώς το βάζεις, πάντα θα κουμπώνει σωστά. Είναι μία εξέλιξη που ήρθε μετά από δεκαετίες και δείχνει πώς οι αρχικές αποφάσεις, ακόμα κι αν είχαν μικρά μειονεκτήματα, άνοιξαν τον δρόμο για καλύτερες λύσεις στο μέλλον.
