Η γόμα μολυβιού έχει επίπεδες πλευρές για να μη γλιστράει από το χέρι και να μην κυλάει στο γραφείο. Αυτή η μορφή προσφέρει σταθερότητα και έλεγχο κατά τη χρήση, κάτι που είναι απαραίτητο όταν θέλουμε να σβήσουμε ένα μικρό ή συγκεκριμένο σημείο χωρίς να κάνουμε ζημιά σε ό,τι είναι γύρω του. Σκέψου πόσο πιο εύκολο είναι να κρατήσεις ένα τετράγωνο αντικείμενο σε σχέση με ένα στρογγυλό.
Όταν τη χρησιμοποιούμε, οι επίπεδες επιφάνειες επιτρέπουν να ασκούμε σταθερή πίεση σε μια συγκεκριμένη περιοχή, κάνοντας τη διαδικασία του σβησίματος πιο αποτελεσματική και ακριβή. Οι γωνίες της γόμας είναι επίσης πολύτιμες, καθώς μας επιτρέπουν να φτάσουμε σε πολύ μικρά σημεία ή να διορθώσουμε λεπτομέρειες χωρίς να επηρεάσουμε το υπόλοιπο σχέδιο ή κείμενο. Φαντάσου να προσπαθούσες να σβήσεις με μια στρογγυλή γόμα που κυλάει συνέχεια και δεν έχει ακμές για ακρίβεια. Θα ήταν πολύ δύσκολο να τη συγκρατήσεις, να στοχεύσεις σωστά και να έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Πριν από τις γόμες που ξέρουμε σήμερα, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν ψωμί ή κερί για να σβήσουν τα λάθη τους. Η πραγματική επανάσταση ήρθε τον 18ο αιώνα με την ανακάλυψη του καουτσούκ. Οι πρώτες γόμες από καουτσούκ, γύρω στο 1770, ήταν απλά κομμάτια φυσικού υλικού, συχνά ακανόνιστου σχήματος και αρκετά δύσχρηστες. Ο Βρετανός μηχανικός Edward Nairne θεωρείται ότι ήταν ο πρώτος που εμπορεύτηκε γόμες από καουτσούκ στο Λονδίνο, αφού ανακάλυψε κατά λάθος ότι μπορούσε να σβήσει γραμμές μολυβιού. Εκείνη την εποχή, αυτές οι γόμες ήταν ακριβές και αλλοιώνονταν εύκολα.
Με τον καιρό, οι κατασκευαστές άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι το σχήμα παίζει σημαντικό ρόλο στην πρακτικότητα και τη χρηστικότητα. Το να κόβεις το καουτσούκ σε μπλοκ με επίπεδες πλευρές δεν ήταν μόνο πιο εύκολο για τη μαζική παραγωγή, μειώνοντας το κόστος και κάνοντας τις γόμες πιο προσιτές, αλλά έκανε και το εργαλείο πολύ πιο λειτουργικό για τον χρήστη. Οι γόμες άρχισαν να παίρνουν το οικείο ορθογώνιο σχήμα που γνωρίζουμε σήμερα, με τις ευθείες ακμές και τις γωνίες να προσφέρουν την απαραίτητη ακρίβεια στο σβήσιμο. Αυτός ο σχεδιασμός επέτρεψε επίσης την καλύτερη αποθήκευση, καθώς οι γόμες μπορούσαν να τοποθετηθούν εύκολα σε κουτιά μολυβιών ή συρτάρια χωρίς να καταλαμβάνουν πολύ χώρο ή να κυλούν ανεξέλεγκτα.
Η προσθήκη του βουλκανισμένου καουτσούκ από τον Charles Goodyear στα μέσα του 19ου αιώνα ήταν ένα ακόμη μεγάλο βήμα. Το βουλκανισμένο καουτσούκ έκανε τις γόμες πιο ανθεκτικές, λιγότερο κολλώδεις και λιγότερο ευαίσθητες στις αλλαγές θερμοκρασίας, κάτι που τις έκανε πολύ πιο αξιόπιστες. Αυτό επέτρεψε την παραγωγή ακόμη πιο ομοιόμορφων και λειτουργικών σχημάτων, καθιερώνοντας οριστικά την επίπεδη, μπλοκ μορφή ως το πρότυπο για τις περισσότερες γόμες μολυβιού. Έκτοτε, ο βασικός σχεδιασμός έχει παραμείνει ίδιος, αποδεικνύοντας την αποτελεσματικότητα και την απλότητα της αρχικής ιδέας.
