Γιατι το ντουλαπι πανω απο τις θεσεις στο αεροπλανο κλεινει προς τα πανω
Όταν μπαίνεις στο αεροπλάνο και ψάχνεις να βάλεις τη βαλίτσα σου, το ντουλάπι από πάνω πάντα κλείνει προς τα πάνω και "κουμπώνει" μέσα στην οροφή, έτσι δεν είναι; Αυτό δεν είναι τυχαίο, αλλά ένας πολύ έξυπνος σχεδιασμός που εξυπηρετεί δύο βασικούς λόγους: την ασφάλεια των επιβατών και την αποτελεσματική εκμετάλλευση του διαθέσιμου χώρου.
Φαντάσου για μια στιγμή να άνοιγε προς τα κάτω, όπως ένα ντουλάπι κουζίνας. Θα έπεφτε πάνω στα κεφάλια μας, θα εμπόδιζε σοβαρά τον διάδρομο και θα ήταν αδύνατο να κυκλοφορήσεις, ειδικά κατά την επιβίβαση ή την αποβίβαση. Κλείνοντας προς τα πάνω, όχι μόνο δεν ενοχλεί κανέναν, αλλά δημιουργεί μια λεία, ενιαία επιφάνεια που δεν προεξέχει καθόλου. Ο μηχανισμός του, συχνά υποβοηθούμενος από ελατήρια ή αμορτισέρ αερίου (gas struts), διευκολύνει το άνοιγμα και το κρατά σταθερά ανοιχτό, ενώ όταν κλείνει, ειδικοί μάνδαλοι το ασφαλίζουν ερμητικά, ενσωματώνοντάς το ομαλά στην οροφή της καμπίνας. Αυτό κάνει την καμπίνα να φαίνεται πιο ευρύχωρη και μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο να χτυπήσει κάποιος κατά λάθος το κεφάλι του.
Ο κυριότερος λόγος όμως είναι η ασφάλεια. Στη διάρκεια μιας πτήσης, οι αναταράξεις είναι κάτι που συμβαίνει. Τα πράγματα μέσα στα ντουλάπια μπορεί να μετακινηθούν απότομα και με δύναμη. Αν το ντουλάπι δεν έκλεινε ερμητικά και δεν "κλείδωνε" σταθερά στη θέση του, υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να ανοίξει ξαφνικά και να πέσουν οι αποσκευές με ορμή στους επιβάτες που κάθονται από κάτω. Ο σχεδιασμός του εξασφαλίζει ότι ό,τι βάλεις μέσα, θα μείνει εκεί ακριβώς μέχρι να το ανοίξεις εσύ, προσφέροντας ηρεμία σε όλους.
Σκέψου ότι τα πρώτα αεροπλάνα δεν είχαν καν κλειστά ντουλάπια. Είχαν απλά ανοιχτά ράφια, κάπως σαν αυτά που βλέπεις ακόμα σε παλιά τρένα, όπου οι επιβάτες έβαζαν τα πράγματά τους. Αυτό, βέβαια, δημιουργούσε πολλά προβλήματα. Με την αύξηση των πτήσεων, τον μεγαλύτερο αριθμό επιβατών και, κυρίως, την ανάγκη για αυστηρότερη ασφάλεια μετά από περιστατικά όπου αντικείμενα έπεφταν μέσα στην καμπίνα, οι κατασκευαστές άρχισαν να αναζητούν καλύτερες λύσεις.
Η εξέλιξη αυτή, που ξεκίνησε να παίρνει τη σημερινή της μορφή από τα τέλη της δεκαετίας του '60 και τις αρχές του '70, με την εμφάνιση αεροσκαφών ευρείας ατράκτου όπως το Boeing 747, οδήγησε στα κλειστά ντουλάπια που βλέπουμε σήμερα. Πλέον, είναι φτιαγμένα από προηγμένα, ελαφριά αλλά πολύ ανθεκτικά σύνθετα υλικά, όπως ανθρακονήματα και κράματα αλουμινίου, καθώς και ειδικά επιβραδυντικά φλόγας πλαστικά. Αυτά τα υλικά συμβάλλουν τόσο στη δομική τους ακεραιότητα όσο και στην πυρασφάλεια της καμπίνας. Έχουν εξελιγμένους μηχανισμούς που τα κρατούν κλειστά ακόμα και σε ακραίες συνθήκες και είναι σχεδιασμένα για να είναι εύκολα στη χρήση. Αυτό το μικρό κομμάτι του αεροπλάνου, που περνάει απαρατήρητο, είναι αποτέλεσμα συνεχούς βελτίωσης για να κάνει το ταξίδι μας πιο ασφαλές και άνετο.
