Οι πινακίδες κυκλοφορίας έχουν ανάγλυφα γράμματα και αριθμούς για να είναι ευκολότερα αναγνώσιμες από μεγάλη απόσταση, ακόμα και σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού ή κακοκαιρίας, και για να δυσκολεύουν την πλαστογράφηση.
Είναι δύσκολο να διαβάσεις έναν αριθμό σε μια πινακίδα που περνάει γρήγορα ή είναι βρώμικη. Τα ανάγλυφα στοιχεία δημιουργούν μικρές σκιές και αντανακλάσεις, κάνοντας κάθε γράμμα και αριθμό να ξεχωρίζει περισσότερο από μια απλή τυπωμένη επιφάνεια. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για τις κάμερες ταχύτητας, την τροχαία και γενικά για την ταυτοποίηση οχημάτων, ειδικά όταν η ορατότητα δεν είναι η καλύτερη. Έτσι, ακόμα κι αν είναι λίγο λασπωμένη ή έχει πέσει πάνω της χιόνι, έχεις μεγαλύτερες πιθανότητες να διαβάσεις τι γράφει.
Εκτός από την αναγνωσιμότητα, το ανάγλυφο σχέδιο παίζει ρόλο και στην ασφάλεια. Είναι πολύ πιο δύσκολο να πλαστογραφήσει κανείς μια πινακίδα με ανάγλυφους χαρακτήρες, γιατί απαιτεί ειδικό εξοπλισμό και μια συγκεκριμένη διαδικασία πρέσας. Μια απλή εκτύπωση είναι πολύ πιο εύκολη να αντιγραφεί, ενώ η δημιουργία του τρισδιάστατου εφέ απαιτεί χρόνο, χρήμα και τεχνογνωσία. Αυτό λειτουργεί αποτρεπτικά για όσους θα ήθελαν να κυκλοφορήσουν με ψεύτικες πινακίδες.
Η ανακλαστική επίστρωση
Πολλές σύγχρονες πινακίδες, όπως και οι ελληνικές, έχουν και μια ειδική ανακλαστική επίστρωση. Αυτή η επίστρωση δεν είναι απλώς χρώμα, αλλά ένα στρώμα με μικροσκοπικά σωματίδια που αντανακλούν το φως πίσω στην πηγή του. Όταν λοιπόν τα φώτα ενός άλλου αυτοκινήτου ή ένας φακός πέσει πάνω στην πινακίδα το βράδυ, αυτή "λάμπει" και γίνεται αμέσως ορατή. Συνδυαστικά με τους ανάγλυφους χαρακτήρες, η ανακλαστική επίστρωση μεγιστοποιεί την ορατότητα, κάνοντας την πινακίδα ευδιάκριτη ακόμα και στο απόλυτο σκοτάδι, αρκεί να υπάρχει μια πηγή φωτός. Αυτό είναι ένα έξτρα μέτρο ασφαλείας, ειδικά για την οδήγηση τη νύχτα.
Οι πρώτες πινακίδες κυκλοφορίας στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν συχνά χειροποίητες και ζωγραφισμένες, φτιαγμένες από διάφορα υλικά όπως μέταλλο ή δέρμα. Καθώς ο αριθμός των οχημάτων αυξανόταν ραγδαία, έγινε επιτακτική η ανάγκη για μια τυποποιημένη, ανθεκτική και εύκολα αναγνώσιμη λύση. Η μορφή της ανάγλυφης πινακίδας, συνήθως από φύλλο αλουμινίου, άρχισε να καθιερώνεται ευρέως από τη δεκαετία του 1940 και μετά, αντικαθιστώντας σταδιακά τις παλαιότερες μεθόδους. Αυτή η εξέλιξη επέτρεψε την μαζική παραγωγή και τη βελτίωση της ορατότητας και της αντοχής.
Σήμερα, οι πινακίδες κατασκευάζονται από λεπτά φύλλα κράματος αλουμινίου, πάχους περίπου 1 χιλιοστού, επιλεγμένου για την αντοχή του στη διάβρωση και το χαμηλό του βάρος. Η διαδικασία δημιουργίας των ανάγλυφων χαρακτήρων περιλαμβάνει την τοποθέτηση του φύλλου αλουμινίου σε μια υδραυλική πρέσα, όπου ειδικά καλούπια (μήτρες και πατρόν) πιέζουν το μέταλλο με μεγάλη δύναμη. Αυτή η πίεση αναγκάζει το αλουμίνιο να παραμορφωθεί τοπικά, δημιουργώντας τους τρισδιάστατους χαρακτήρες στην επιφάνεια. Μετά την ανάγλυφη διαμόρφωση, οι χαρακτήρες βάφονται με ειδικά χρώματα (συνήθως μαύρο) και στη συνέχεια ολόκληρη η επιφάνεια της πινακίδας επικαλύπτεται με την ανακλαστική μεμβράνη, η οποία σφραγίζεται στο αλουμίνιο μέσω θερμότητας και πίεσης.
