«Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική φωνή τους», υποστηρίζει η δημοσιογράφος και πρώην ιδιοκτήτρια του περιοδικού «Mothering», Πέγκι Ομάρα και εμείς θα συμφωνήσουμε μαζί της. Μπορεί όλοι οι γονείς να θέλουν το καλύτερο για τα παιδιά τους και να προσπαθούν γι’ αυτό, διαβάζοντας βιβλία και παρακολουθώντας σεμινάρια, ωστόσο πολλές φορές υποκύπτουν σε λάθη. Κάποια μπορεί να είναι μοιραία για την ενήλικη ζωή τους.
Το πώς συμπεριφερόμαστε στα παιδιά μας σε αυτή την τρυφερή ηλικία έχει μέγιστη σημασία για το μέλλον τους. Πρόκειται για μια κρίσιμη περίοδο για την ανάπτυξή τους, καθώς λαμβάνουν ερεθίσματα και διαμορφώνουν τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά τους. Το παιδί σε αυτή τη φάση της ζωής του πλάθει την ταυτότητά του, αναπτύσσει τις κοινωνικές δεξιότητές του και ανακαλύπτει τον συναισθηματικό κόσμο του.
Τα παιδιά που νιώθουν ασφάλεια και υποστήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον τους είναι πιο πιθανόν να έχουν υγιής σχέσεις μεγαλώνοντας, σε αντίθετη με εκείνα που νιώθουν απροστάτευτα και εκτεθειμένα. Οι γονείς που ασκούν συνεχώς κριτική στα παιδιά τους, αφενός τους δημιουργούν μια αρνητική εικόνα για τον εαυτό τους και αφετέρου καλλιεργούν την ανάπτυξη άσχημων συμπεριφορών.
Τα 5 χαρακτηριστικά των ανθρώπων που δέχτηκαν κριτική στην παιδική ηλικία τους
Χαμηλή αυτοεκτίμηση
Αν στην παιδική ηλικία σου βίωνες την απόρριψη από τους γονείς σου, σύμφωνα με τους ψυχολόγους, ως ενήλικας νιώθεις ότι δεν αξίζεις την αγάπη και τον σεβασμό από τους ανθρώπους γύρω σου. Σημάδια που μαρτυρούν αυτή την πεποίθηση είναι η στάση του σώματος και η τάση να κοιτάς συνεχώς χαμηλά.
Τελειομανία
Αν η αποτυχία δεν ήταν αποδεκτή στην παιδική ηλικία σου και συνεχώς είχες αυστηρές τιμωρίες, είναι φυσικό στην ενήλικη ζωή σου να προσπαθείς να δίνεις πάντα το 100% των δυνατοτήτων σου και να μην συμβιβάζεσαι με τίποτα λιγότερο. Μία συνήθεια αυτών των ανθρώπων είναι να θέτουν συνεχώς πολύ υψηλούς στόχους, προσπαθώντας να ξεπερνούν κάθε φορά τον εαυτό τους.
Αυτοαμφισβήτηση
Έχοντας μεγαλώσει νιώθοντας συνεχώς αμφισβήτηση για κάθε πράξη σου, είναι λογικό να δυσκολεύεσαι να σπάσεις το μοτίβο και να συνεχίσεις να συμπεριφέρεσαι με τον ίδιο τρόπο στον εαυτό σου. Το αρνητικό πρότυπο που έχεις λάβει ως παιδί, σε ακολουθεί κι ως ενήλικας.
Σύγκριση
Η σύγκριση με άλλους πολλές φορές συμβαίνει αναπόφευκτα, ωστόσο είναι ικανή να μας «κλέψει» τη χαρά και να μας παγιδεύσει στις σκέψεις μας. Δεδομένου ότι ως παιδί έχεις βιώσει την αμφισβήτηση, μεγαλώνοντας έχεις αυτή την ανασφάλεια, νιώθεις ανεπαρκής και φοβάσαι ότι δεν είσαι όσο καλή θα έπρεπε σε κάθε τομέα της ζωής σου.
Ζητάς συνεχώς συγγνώμη
Η «συγγνώμη» έχει μεγάλη σημασία, όταν, όμως τη χρησιμοποιούμε αλόγιστα, τότε χάνει την αξία τους. Έχοντας μεγαλώσει νιώθοντας συνεχώς φόβο και αμφισβήτηση, η συγγνώμη λειτουργεί σαν μέθοδος προστασίας για εσένα. Και αυτό δεν αλλάζει μέσα στο πέρασμα των χρόνων, με αποτέλεσμα άλλες φορές να ζητάς συγγνώμη για μικροπράγματα κι άλλες φορές απλά και μόνο επειδή ήσουν ο εαυτός σου.
Πηγή: jenny.gr