Κάθεσαι στον καναπέ, το κινητό στο χέρι, ενώ η λίστα με τις δουλειές μεγαλώνει. Το email που έπρεπε να απαντήσεις, η δουλειά που χρωστάς, ακόμα και η επίσκεψη στον οδοντίατρο μοιάζουν με βουνό. Νιώθεις την πίεση, την ενοχή, την απογοήτευση. Και μετά, πάλι από την αρχή. Αυτός ο φαύλος κύκλος της αναβλητικότητας σε εξαντλεί, σου κλέβει ενέργεια και σε κρατάει πίσω από τους στόχους σου.
Μήπως νιώθεις ότι ο χρόνος σου διαρρέει σαν νερό από τα χέρια σου, ενώ οι πιο σημαντικές εργασίες παραμένουν ανεκτέλεστες; Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί, παρόλο που ξέρεις τι πρέπει να κάνεις, καταλήγεις να κάνεις οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό;
Η ψευδαίσθηση της "καλύτερης στιγμής"
Πόσες φορές έχεις πει "θα το κάνω αύριο", "όταν νιώσω καλύτερα", "όταν έχω περισσότερη έμπνευση"; Αυτή η ελπίδα ότι μια μαγική στιγμή θα σε μεταμορφώσει σε υπερ-παραγωγικό άτομο είναι, δυστυχώς, μια παγίδα. Η αλήθεια είναι ότι η "καλύτερη στιγμή" σπάνια έρχεται από μόνη της. Συχνά, η δράση γεννάει κίνητρο, όχι το αντίθετο.
Αυτή η αναμονή είναι η πρώτη σου μεγάλη παγίδα.
Αν περιμένεις να νιώσεις τέλεια διάθεση για να ξεκινήσεις, πιθανότατα δεν θα ξεκινήσεις ποτέ. Σκέψου το: πότε ένιωσες πραγματικά "έτοιμος" να κάνεις κάτι δύσκολο ή βαρετό; Σχεδόν ποτέ, σωστά;
Το λάθος του "όλα ή τίποτα"
Μια άλλη συνηθισμένη παγίδα είναι η πεποίθηση ότι αν δεν μπορείς να αφιερώσεις ώρες στην εργασία σου, τότε δεν αξίζει καν να ξεκινήσεις. Έτσι, παρακάμπτεις τη δουλειά εντελώς, θεωρώντας ότι η μερική προσπάθεια είναι άχρηστη. Αυτό είναι ένα τεράστιο λάθος.
Μια εργασία 15 λεπτών είναι πολύ καλύτερη από καμία. Η μικρή, σταθερή πρόοδος χτίζει momentum και μειώνει την αίσθηση του βάρους. Μην υποτιμάς τη δύναμη των μικρών βημάτων. Είναι αυτές οι μικρές νίκες που σε οδηγούν στην ολοκλήρωση.
Σπαταλάς ενέργεια προσπαθώντας να κάνεις τα πάντα τέλεια, αντί να κάνεις κάτι.
Η δύναμη του "ξεκινάω τώρα, έστω και για 5 λεπτά"
Εδώ είναι η πρώτη ουσιαστική αλλαγή νοοτροπίας: αντί να σκέφτεσαι πόσο *πρέπει* να δουλέψεις, σκέψου πόσο *λίγο* μπορείς να ξεκινήσεις. Η τεχνική "5 λεπτών" είναι απίστευτα αποτελεσματική. Δεσμεύεσαι να ασχοληθείς με την εργασία μόνο για πέντε λεπτά.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, μόλις ξεκινήσεις, θα βρεις τον ρυθμό σου και θα συνεχίσεις για πολύ περισσότερο. Ακόμα κι αν σταματήσεις μετά από πέντε λεπτά, έχεις κάνει μια αρχή. Έχει σπάσει η αδράνεια. Και αυτό είναι το πιο δύσκολο κομμάτι.
Αυτό είναι ένα από τα πιο απλά αλλά ισχυρά όπλα σου.
Δοκίμασέ το την επόμενη φορά που θα νιώσεις το "δεν μπορώ να ξεκινήσω". Πες στον εαυτό σου: "Μόνο για 5 λεπτά". Θα εκπλαγείς με το πόσο εύκολα θα ξεπεράσεις την αρχική σου αντίσταση.
Σπάσε τις μεγάλες εργασίες σε μικρότερα "κομμάτια"
Ένα μεγάλο project μοιάζει τρομακτικό. Ο εγκέφαλός σου το βλέπει ως ένα αδιαπέραστο τείχος. Η λύση; Σπάστο. Κάνε το διαχειρίσιμο. Αντί να γράψεις "την έκθεση", γράψε "βρες 3 πηγές", μετά "διάβασε την πρώτη πηγή", μετά "γράψε την εισαγωγή".
Κάθε μικρότερο βήμα είναι μια ξεχωριστή, εφικτή νίκη. Και όταν ολοκληρώνεις ένα μικρό βήμα, νιώθεις ικανοποίηση και κίνητρο να προχωρήσεις στο επόμενο. Αυτή η στρατηγική μειώνει δραστικά το αίσθημα του "πνιγμού".
Στην πραγματικότητα, δεν αναβάλλεις την εργασία, αναβάλλεις την αίσθηση της αποτυχίας.
Οργάνωση είναι η μισή δουλειά (και η αναβλητικότητα μισεί την οργάνωση)
Πολλοί πιστεύουν ότι η αναβλητικότητα οφείλεται σε τεμπελιά. Λάθος. Συχνά, οφείλεται σε έλλειψη σαφήνειας και οργάνωσης. Όταν δεν ξέρεις ακριβώς τι πρέπει να κάνεις, πότε, ή πώς, είναι πολύ πιο εύκολο να αναβληθεί.
Δημιούργησε ένα απλό σύστημα. Ένα ημερολόγιο, μια λίστα με υποχρεώσεις, ή μια εφαρμογή. Το κλειδί είναι να είναι *απλό* και *εύκολο στη χρήση*. Μην περιπλέκεις τα πράγματα με υπερβολικά περίπλοκα συστήματα που θα γίνουν άλλη μια δουλειά που θα αναβληθεί.
Η αταξία είναι ο καλύτερος φίλος της αναβλητικότητας.
Οργάνωσε τον χώρο σου, την ψηφιακή σου ζωή, και το πρόγραμμά σου. Ακόμα και η τακτοποίηση του γραφείου σου μπορεί να σου δώσει μια αίσθηση ελέγχου που θα σε ωθήσει να ξεκινήσεις.
Αντιμετώπισε τους "αποσπασμούς" με θάρρος
Το κινητό σου, τα social media, οι ειδοποιήσεις... είναι οι σύγχρονοι "κλέφτες" της παραγωγικότητας. Δεν είναι τυχαίο που νιώθεις την ανάγκη να τα ελέγξεις κάθε λίγα λεπτά. Είναι σχεδιασμένα να σε κρατούν "κολλημένο".
Η λύση δεν είναι να τα εξαλείψεις παντελώς, αλλά να τα θέσεις υπό έλεγχο. Βάλε το κινητό στο αθόρυβο, σε άλλη αίθουσα, ή χρησιμοποίησε εφαρμογές που μπλοκάρουν συγκεκριμένες ιστοσελίδες για ορισμένο χρόνο. Θέσε αυστηρά χρονικά όρια για τις "διακοπές" σου.
Αν συνεχίζεις να αφήνεις τους αποσπασμούς να σε ελέγχουν, η δουλειά σου δεν θα γίνει ποτέ.
Κάνε μια συνειδητή προσπάθεια να δημιουργήσεις περιβάλλοντα εργασίας χωρίς περισπασμούς, έστω και για μικρά χρονικά διαστήματα. Θα δεις τη διαφορά.
Η αυτο-επιβράβευση είναι το κλειδί
Όταν ολοκληρώνεις μια δουλειά, ειδικά αν ήταν κάτι που ανέβαλλες, αξίζεις μια ανταμοιβή. Μην περιμένεις να σε επιβραβεύσει κάποιος άλλος. Δημιούργησε το δικό σου σύστημα επιβράβευσης.
Μπορεί να είναι ένα διάλειμμα για καφέ, να ακούσεις ένα τραγούδι που σου αρέσει, ή να δεις ένα επεισόδιο από τη σειρά σου. Το κλειδί είναι η ανταμοιβή να είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ολοκλήρωση της εργασίας.
Αυτό εκπαιδεύει τον εγκέφαλό σου να συνδέει την ολοκλήρωση με κάτι θετικό.
Μην ξεχνάς να αναγνωρίζεις τις επιτυχίες σου, όσο μικρές κι αν φαίνονται. Κάθε βήμα προς την αποτελεσματικότητα μετράει.
