Στέκεσαι μπροστά στο ράφι του σούπερ μάρκετ, κοιτάς τις δεκάδες ετικέτες και νιώθεις ένα ελαφρύ άγχος. Ποιο από αυτά τα μπουκάλια θα αναδείξει το δείπνο σου και ποιο θα το αφήσει αδιάφορο, ή χειρότερα, θα το καταστρέψει; Συχνά, η επιλογή του κρασιού μοιάζει με ρωσική ρουλέτα, και η απογοήτευση όταν ανοίγεις ένα μπουκάλι που δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες σου είναι μεγάλη. Μήπως κάνεις κάποιο από τα κλασικά λάθη που υποβαθμίζουν την απόλαυσή σου;
Η αλήθεια είναι σκληρή: πολλοί από εμάς, ακόμα και οι πιο ενθουσιώδεις λάτρεις του κρασιού, κάνουμε λάθη που κοστίζουν ακριβά, όχι μόνο σε χρήμα, αλλά και στην ουσία της απόλαυσης.
Το λάθος στο ντουλάπι της κουζίνας
Πού αποθηκεύεις τα κρασιά σου; Αν η απάντηση είναι "στο ντουλάπι της κουζίνας", τότε έχεις ήδη θέσει σε κίνδυνο την ποιότητά τους. Η κουζίνα είναι ένα από τα πιο ασταθή περιβάλλοντα στο σπίτι σου. Οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας, από το ζεστό φούρνισμα μέχρι το κρύο του ψυγείου, είναι ο νούμερο ένα εχθρός του κρασιού.
Η θερμότητα είναι ο φονιάς της γεύσης. Οι απότομες εναλλαγές θερμοκρασίας "ταλαιπωρούν" το κρασί, αλλοιώνοντας τα αρώματά του και κάνοντάς το να χάσει τη φρεσκάδα του. Ακόμα χειρότερα, η συνεχής έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να "μαγειρέψει" το κρασί, αφήνοντάς το με μια άσχημη, μαγειρεμένη γεύση.
Μήπως νομίζεις ότι το ψυγείο είναι η λύση; Όχι ακριβώς. Ενώ είναι ιδανικό για να σερβίρεις το λευκό σου κρασί κρύο, η μακροχρόνια αποθήκευση στο ψυγείο, ειδικά αν είναι γεμάτο, μπορεί να προκαλέσει προβλήματα.
Η παρεξήγηση της ψύξης
Το ψυγείο είναι ένας χώρος με χαμηλή υγρασία. Το φελλό, αν δεν είναι καλά σφραγισμένος, μπορεί να ξεραθεί. Ένας ξερός φελλός σημαίνει εισβολή αέρα στο μπουκάλι, ο οποίος οξειδώνει το κρασί, καταστρέφοντας τα αρώματα και τη γεύση του.
Το κρασί "αναπνέει" μέσω του φελλού. Η σωστή υγρασία είναι απαραίτητη για να διατηρηθεί ο φελλός ελαστικός και να σφραγίζει άψογα το μπουκάλι. Σκέψου το σαν να κρατάς ένα σφουγγάρι στεγνό για πολύ καιρό. Θα γίνει εύθραυστο.
Αν αποθηκεύεις τα κρασιά σου οριζόντια, αυτό βοηθάει τον φελλό να παραμένει υγρός από το κρασί, αλλά η θερμοκρασία του ψυγείου παραμένει πρόβλημα για μακροχρόνια αποθήκευση.
Η λάθος θερμοκρασία σερβιρίσματος
Φαντάσου να έχεις αγοράσει ένα υπέροχο, αρωματικό Sauvignon Blanc και να το σερβίρεις ζεστό. Η απογοήτευση είναι δεδομένη. Ή, ακόμα χειρότερα, να σερβίρεις ένα γεμάτο, στρογγυλό Merlot παγωμένο, σκοτώνοντας όλα τα αρώματα και τις αρετές του.
Η θερμοκρασία σερβιρίσματος είναι το κλειδί. Κάθε τύπος κρασιού έχει τη δική του ιδανική θερμοκρασία για να αναδείξει τα χαρακτηριστικά του. Ένα πολύ κρύο κρασί "κρύβει" τα αρώματα και κάνει τις τανίνες πιο έντονες και δυσάρεστες. Ένα πολύ ζεστό κρασί γίνεται "επίπεδο", χάνει τη φρεσκάδα του και τα αλκοολικά αρώματα γίνονται έντονα.
Μερικές γενικές οδηγίες, που συχνά αγνοούμε:
- Αφρώδη κρασιά (σαμπάνια, prosecco): 6-8°C
- Ελαφριά λευκά κρασιά (Sauvignon Blanc, Pinot Grigio): 8-10°C
- Πλήρη λευκά κρασιά (Chardonnay βαρελάτο): 10-12°C
- Ελαφριά κόκκινα κρασιά (Pinot Noir, Beaujolais): 14-16°C
- Πλήρη κόκκινα κρασιά (Cabernet Sauvignon, Syrah): 16-18°C
Μην τα ρισκάρεις: Ένα καλό κρασί αξίζει να σερβιριστεί σωστά.
Ο αέρας που καταστρέφει
Έχεις ανοίξει ένα μπουκάλι και δεν το έχεις τελειώσει; Η επόμενη μέρα, η γεύση είναι αλλοιωμένη. Αυτό συμβαίνει λόγω της οξείδωσης. Ο αέρας, αν και απαραίτητος για το "αναπνοή" του κρασιού κατά το άνοιγμα, γίνεται ο εχθρός του όταν μείνει ανεξέλεγκτος.
Το κρασί οξειδώνεται. Όσο περισσότερο αέρας έρχεται σε επαφή με το κρασί, τόσο περισσότερο αλλοιώνεται. Τα φρέσκα φρούτα γίνονται μαγειρεμένα, τα αρώματα χάνονται και η γεύση γίνεται "μπαγιάτικη".
Υπάρχουν λύσεις, αλλά συχνά παραβλέπονται. Η χρήση ειδικών τάπας κενού μπορεί να βοηθήσει, αλλά δεν είναι πανάκεια. Η καλύτερη λύση είναι να μην αφήνεις το κρασί εκτεθειμένο στον αέρα για μέρες.
Η αλήθεια για το "παλαιωμένο" κρασί
Πολλοί πιστεύουν ότι όσο παλαιότερο είναι ένα κρασί, τόσο καλύτερο. Αυτή είναι μια επικίνδυνη γενίκευση. Ενώ ορισμένα κρασιά ωφελούνται από την παλαίωση, πολλά άλλα χάνουν τη ζωντάνια και τη φρεσκάδα τους με τον χρόνο.
Δεν ωριμάζουν όλα τα κρασιά. Μόνο τα κρασιά με καλή δομή, ισορροπία τανινών, οξύτητας και φρούτων έχουν τη δυνατότητα να βελτιωθούν με τον χρόνο. Τα περισσότερα κρασιά, ειδικά τα νεαρά και φρουτώδη, είναι σχεδιασμένα να καταναλώνονται εντός λίγων ετών από την παραγωγή τους.
Σπαταλάς την προσπάθεια αν προσπαθείς να παλαιώσεις ένα κρασί που δεν έχει τις προδιαγραφές. Θα καταλήξεις με ένα αλλοιωμένο, άγευστο προϊόν. Ψάξε για κρασιά με δυναμικό παλαίωσης, συνήθως αυτά που αναγράφουν "reserve" ή προέρχονται από περιοχές γνωστές για τα παλαιώσιμα κρασιά τους.
Το λάθος στο "άνοιγμα"
Έχεις παρατηρήσει πώς το κρασί "ανοίγει" μετά από λίγη ώρα στο ποτήρι; Αυτό δεν είναι τυχαίο. Η διαδικασία του ανοίγματος, ή αλλιώς αερισμού, είναι κρίσιμη για να απελευθερωθούν τα αρώματα και να μαλακώσουν οι τανίνες.
Η βιασύνη σκοτώνει το άρωμα. Αν πιείς αμέσως το κρασί μόλις το ανοίξεις, ειδικά αν είναι κόκκινο και τανικό, μπορεί να νιώσεις μια σκληρότητα και μια έλλειψη πολυπλοκότητας. Το κρασί χρειάζεται χρόνο για να "αναπνεύσει".
Για τα νεαρά, τανικά κόκκινα κρασιά, ο αερισμός για 30 λεπτά έως μία ώρα είναι συχνά απαραίτητος. Ακόμη και η χρήση μιας καράφας (decanter) μπορεί να κάνει θαύματα, επιταχύνοντας τη διαδικασία και αναδεικνύοντας τα καλύτερα χαρακτηριστικά του κρασιού.
Σκέψου το ως μια επένδυση χρόνου για μια καλύτερη γευστική εμπειρία. Μερικές φορές, ένα καλό κρασί χρειάζεται απλώς λίγη υπομονή.
