Ξεκινάς με ενθουσιασμό, νιώθεις την ανάγκη να κάνεις κάτι για σένα, για την ενέργειά σου, για το πώς νιώθεις γενικότερα. Βάζεις τα αθλητικά σου, βγαίνεις έξω, ίσως ακόμα και κάνεις μια βόλτα γύρω από το τετράγωνο. Περιμένεις να δεις αλλαγή, να νιώσεις τη διαφορά, αλλά μετά από μερικές εβδομάδες, τίποτα. Η κούραση παραμένει, το σώμα σου μοιάζει ίδιο, και αναρωτιέσαι αν όλο αυτό έχει νόημα. Μήπως τελικά το περπάτημα δεν είναι για σένα;
Στην πραγματικότητα, το πρόβλημα δεν είναι το περπάτημα. Το πρόβλημα είναι ο τρόπος που το προσεγγίζεις. Υπάρχουν συνηθισμένα λάθη που, χωρίς να το συνειδητοποιείς, υπονομεύουν κάθε σου προσπάθεια. Αν νιώθεις ότι σπαταλάς τον χρόνο σου, μάλλον κάνεις κάποιο από αυτά.
Το λάθος της "απλά βγαίνω για μια βόλτα" νοοτροπίας
Πόσες φορές έχεις πει στον εαυτό σου "Ας πάω μια βόλτα να καθαρίσει το μυαλό μου"; Και ενώ αυτό είναι υπέροχο για την ψυχική σου ηρεμία, δεν είναι αρκετό για να δεις ουσιαστική αλλαγή στο σώμα σου ή στα επίπεδα ενέργειάς σου. Το περπάτημα, για να είναι αποτελεσματικό, χρειάζεται μια στοιχειώδη "δομή".
Σκέψου το σαν να πας στην αγορά. Αν απλά περιπλανιέσαι χαζεύοντας, μπορεί να περάσεις όμορφα, αλλά δύσκολα θα φύγεις με τα ψώνια που χρειάζεσαι. Το ίδιο συμβαίνει και με το περπάτημα. Αν απλά "περπατάς" χωρίς συγκεκριμένο σκοπό, χωρίς να δίνεις την απαραίτητη ένταση, το σώμα σου δεν λαμβάνει το ερέθισμα που χρειάζεται για να προσαρμοστεί και να βελτιωθεί.
Η μεγαλύτερη παγίδα είναι η υπερεκτίμηση της "ελαφριάς" άσκησης.
Αν η βόλτα σου είναι τόσο χαλαρή που μπορείς να τραγουδάς όπερα, τότε δεν κάνεις και πολλά για την φυσική σου κατάσταση. Δεν χρειάζεται να φτάσεις στα όριά σου, φυσικά, αλλά χρειάζεται να νιώσεις ότι το σώμα σου δουλεύει.
Πώς να το διορθώσεις
Ορίσε ένα ελάχιστο "πρόγραμμα" για κάθε σου περπάτημα. Ξεκίνα με 5 λεπτά χαλαρό περπάτημα για προθέρμανση. Στη συνέχεια, για 20-30 λεπτά, περπάτα με έναν ρυθμό που σε κάνει να νιώθεις ότι αναπνέεις λίγο πιο γρήγορα, που η καρδιά σου χτυπάει πιο δυνατά, αλλά ακόμα μπορείς να μιλάς σε σύντομες προτάσεις. Τέλος, κάνε 5 λεπτά χαλαρό περπάτημα για αποθεραπεία.
Αυτό δεν είναι "δύσκολο", είναι απλά "στοχευμένο".
Το λάθος της μονοτονίας: Πάντα το ίδιο δρομολόγιο, πάντα ο ίδιος ρυθμός
Το σώμα σου είναι απίστευτα έξυπνο. Όταν του ζητάς συνέχεια το ίδιο πράγμα, μαθαίνει να το κάνει με την ελάχιστη δυνατή προσπάθεια. Αυτό είναι υπέροχο για την επιβίωση, αλλά όχι τόσο για την πρόοδό σου. Αν κάθε μέρα βγαίνεις για περπάτημα στην ίδια διαδρομή, με την ίδια ταχύτητα, μετά από λίγο καιρό, το σώμα σου έχει συνηθίσει.
Σκέψου το σαν να διαβάζεις το ίδιο βιβλίο ξανά και ξανά. Στην αρχή είναι ενδιαφέρον, αλλά μετά ξέρεις κάθε λέξη, κάθε εξέλιξη. Δεν μαθαίνεις κάτι καινούργιο. Το σώμα σου, όταν εκτίθεται στην ίδια "ρουτίνα", σταματάει να "βελτιώνεται".
Εδώ είναι που οι περισσότεροι τα παρατούν, θεωρώντας ότι "δεν κάνουν τίποτα".
Μήπως νιώθεις ότι έχεις "κολλήσει"; Μήπως νιώθεις ότι παρά την προσπάθεια, τα αποτελέσματα έχουν σταματήσει να έρχονται; Αυτό είναι ένα κλασικό σημάδι ότι το σώμα σου έχει βαρεθεί.
Πώς να το διορθώσεις
Κάνε την ποικιλία τον καλύτερό σου φίλο. Άλλαζε διαδρομές. Βρες ένα πάρκο, μια παραλία, μια γειτονιά που δεν έχεις ξαναπάει. Ακόμα και το να περπατήσεις σε διαφορετικές ώρες της ημέρας μπορεί να φέρει μια μικρή αλλαγή.
Εισήγαγε "διαλειμματική προπόνηση" στο περπάτημά σου. Μια μέρα, κάνε πιο γρήγορα περάσματα για 1 λεπτό, ακολουθούμενα από 2 λεπτά πιο χαλαρό περπάτημα. Την επόμενη, βρες μια ανηφόρα και περπάτα την με δύναμη.
Αν θέλεις να δεις διαφορά, πρέπει να δώσεις στο σώμα σου λόγο να αλλάξει.
Το λάθος της "όλα ή τίποτα" νοοτροπίας
Μερικές φορές, η πίεση που ασκούμε στον εαυτό μας είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο. Έχεις μια δύσκολη μέρα στη δουλειά, ή απλά νιώθεις κουρασμένος. Το μυαλό σου σου λέει: "Δεν μπορώ να κάνω 30 λεπτά περπάτημα σήμερα. Άστο για αύριο." Και έτσι, το "αύριο" γίνεται μεθαύριο, και μετά χάνεται η όλη προσπάθεια.
Αυτό είναι το κλασικό "όλα ή τίποτα". Είτε κάνεις την τέλεια, ολοκληρωμένη προπόνηση, είτε δεν κάνεις τίποτα. Αυτή η νοοτροπία είναι καταδικασμένη να αποτύχει, γιατί η ζωή δεν είναι πάντα τέλεια.
Η αλήθεια είναι ότι ένα "μικρό" περπάτημα είναι πάντα καλύτερο από το "κανένα" περπάτημα.
Μήπως νιώθεις ότι αν δεν κάνεις την "πλήρη" προπόνηση, δεν έχει αξία; Αυτή είναι μια επικίνδυνη σκέψη.
Πώς να το διορθώσεις
Υιοθέτησε την νοοτροπία του "κάτι είναι καλύτερο από το τίποτα". Αν έχεις μόνο 15 λεπτά, κάνε 15 λεπτά. Αν νιώθεις πραγματικά εξαντλημένος, κάνε μια πολύ χαλαρή βόλτα για 10 λεπτά. Το σημαντικό είναι να διατηρήσεις την συνήθεια.
Σκέψου το σαν να χτίζεις ένα σπίτι. Δεν βάζεις όλα τα τούβλα σε μια μέρα. Τα βάζεις ένα-ένα. Κάθε "μικρή" βόλτα είναι ένα τούβλο που χτίζει την φυσική σου κατάσταση και την ευεξία σου.
Μην αφήνεις την τελειομανία να σε εμποδίζει από την πρόοδο.
Ξεκίνα να εφαρμόζεις αυτές τις απλές αλλαγές στον τρόπο που περπατάς και θα δεις την διαφορά. Δεν χρειάζεται να γίνεις αθλητής του μαραθωνίου, απλά χρειάζεται να περπατάς πιο έξυπνα.
