Στεκεσαι μπροστά στον καθρέφτη και αναρωτιέσαι πώς γίνεται πάντα να νιώθεις έτσι; Νιώθεις ότι όλοι οι άλλοι είναι πιο σίγουροι, πιο ικανοί, πιο… τέλειοι; Αυτή η αίσθηση ανεπάρκειας σε ακολουθεί σαν σκιά, σε κάνει να διστάζεις πριν μιλήσεις, σε αποτρέπει από το να διεκδικήσεις αυτό που θέλεις, ακόμα και σε απλές καθημερινές καταστάσεις. Είναι εξουθενωτικό, έτσι δεν είναι;
Σκέψου την τελευταία φορά που αρνήθηκες μια πρόσκληση για κάτι νέο, ή που δεν εξέφρασες την άποψή σου σε μια συζήτηση, φοβούμενος την κριτική. Θυμάσαι πόσο πικρή γεύση σου άφησε αυτή η δειλία; Αυτό δεν είναι η μοίρα σου.
Ξεμπέρδεψε από τον εσωτερικό σου κριτή
Το πρώτο και ίσως πιο καταστροφικό λάθος που κάνεις είναι να αφήνεις τον εσωτερικό σου κριτή να παίρνει τον έλεγχο. Αυτή η φωνή στο κεφάλι σου που σου λέει "δεν είσαι αρκετά καλός", "θα κάνεις λάθος", "θα σε κοροϊδέψουν". Ποιος σου είπε ότι αυτή η φωνή έχει δίκιο;
Στην πραγματικότητα, αυτή η φωνή είναι συχνά παραμορφωμένη και βασίζεται σε παλιές, ανακριβείς πληροφορίες. Είναι σαν να έχεις κολλήσει ένα χαλασμένο ραδιόφωνο που παίζει μόνο αρνητικά τραγούδια. Σταμάτα να την ακούς.
Πώς να την φιμώσεις;
Ξεκίνα να παρατηρείς πότε εμφανίζεται. Πες της "ευχαριστώ, αλλά δεν σε πιστεύω σήμερα". Είναι μια άσκηση, και όπως κάθε άσκηση, θέλει επανάληψη. Αντί να την πολεμάς, απλά αναγνώρισέ την και μετά επέλεξε να εστιάσεις σε κάτι άλλο.
Αυτό είναι το πρώτο βήμα για να ανακτήσεις τον έλεγχο.
Η παγίδα της σύγκρισης
Ζεις σε μια εποχή όπου η σύγκριση είναι παντού. Social media, φίλοι, συνάδελφοι – όλοι φαίνονται να έχουν τα πάντα υπό έλεγχο, να είναι πάντα χαρούμενοι, επιτυχημένοι, λαμπεροί. Και εσύ; Εσύ νιώθεις ότι υστερείς.
Αυτό είναι ένα τεράστιο λάθος. Ξέρεις τι συμβαίνει πίσω από τις "τέλειες" εικόνες που βλέπεις; Συχνά είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, επιλεγμένες στιγμές, φιλτραρισμένες αλήθειες. Συγκρίνεις την "πίσω σκηνή" σου με την "μπροστινή σκηνή" των άλλων.
Σταμάτα να κοιτάς αλλού
Η ενέργεια που ξοδεύεις συγκρίνοντας τον εαυτό σου με τους άλλους είναι ενέργεια που θα μπορούσες να επενδύσεις στον εαυτό σου. Ποιος νοιάζεται τι κάνει ο γείτονας ή ποιος πήρε την προαγωγή; Η δική σου πορεία είναι μοναδική.
Εστίασε στις δικές σου μικρές νίκες, στα δικά σου βήματα προόδου. Αντί να ψάχνεις για την δική σου ανεπάρκεια, ψάξε για την δική σου εξέλιξη.
Η υπερβολική αυτοκριτική
Έκανες ένα λάθος στη δουλειά; Πες μια λέξη λάθος σε μια συζήτηση; Αντί να το δεις ως μια ευκαιρία μάθησης, το καταδικάζεις τον εαυτό σου. "Είμαι ανίκανος", "Πάντα τα κάνω θάλασσα", λες στον εαυτό σου.
Αυτή η υπερβολική αυτοκριτική είναι σαν να προσπαθείς να χτίσεις ένα σπίτι με σπασμένα εργαλεία. Κάθε μικρό λάθος γίνεται μια τεράστια καταστροφή στο μυαλό σου. Πρέπει να μάθεις να συγχωρείς τον εαυτό σου.
Δώσε στον εαυτό σου άδεια για ατέλειες
Κανείς δεν είναι τέλειος. Κανείς δεν κάνει μόνο σωστές κινήσεις. Οι άνθρωποι που θαυμάζεις για την αυτοπεποίθησή τους, κάνουν λάθη. Η διαφορά είναι ότι δεν τους αφήνουν να τους καθορίζουν.
Όταν κάνεις ένα λάθος, ρώτα τον εαυτό σου: "Τι μπορώ να μάθω από αυτό;" και μετά προχώρα. Αυτή η αλλαγή οπτικής είναι επαναστατική.
Η απουσία μικρών καθημερινών επιτυχιών
Περιμένεις μεγάλες στιγμές για να νιώσεις καλά με τον εαυτό σου; Μια προαγωγή, ένα μεγάλο ταξίδι, η αναγνώριση από πολλούς; Αν περιμένεις μόνο αυτά, τότε η αυτοπεποίθησή σου θα είναι πάντα εύθραυστη, εξαρτημένη από εξωτερικούς παράγοντες.
Η αληθινή, σταθερή αυτοπεποίθηση χτίζεται μέρα με τη μέρα, από μικρές, συχνά απαρατήρητες, επιτυχίες. Αγνοείς την δύναμη των μικρών νικών.
Δημιούργησε μια ρουτίνα επιτυχιών
Ξεκίνα την ημέρα σου με κάτι απλό που θα ολοκληρώσεις. Φτιάξε το κρεβάτι σου. Διάβασε 10 σελίδες από ένα βιβλίο. Κάνε μια σύντομη βόλτα. Σημείωσε αυτά τα πράγματα.
Στο τέλος της ημέρας, κοίταξε τι κατάφερες. Αυτή η λίστα, όσο μικρή κι αν φαίνεται, σου αποδεικνύει ότι είσαι ικανός. Είναι σαν να γεμίζεις ένα δοχείο αυτοπεποίθησης, σταγόνα-σταγόνα.
Η αποφυγή της δράσης
Ο μεγαλύτερος εχθρός της αυτοπεποίθησης δεν είναι η αποτυχία, αλλά η αδράνεια. Όταν αποφεύγεις να κάνεις πράγματα επειδή φοβάσαι, χάνεις την ευκαιρία να αποδείξεις στον εαυτό σου ότι μπορείς. Αυτή η αποφυγή τρέφει τον φόβο.
Είναι σαν να έχεις ένα πρόβλημα και να κλείνεις τα μάτια ελπίζοντας να εξαφανιστεί. Δεν πρόκειται να εξαφανιστεί.
Το πρώτο βήμα είναι το πιο δύσκολο, αλλά και το πιο σημαντικό
Διάλεξε ένα πράγμα που σε τρομάζει λίγο και κάνε το. Μίλα σε κάποιον που διστάζεις. Δοκίμασε μια νέα δραστηριότητα. Ακόμα κι αν δεν πάει τέλεια, θα έχεις κάνει ένα βήμα έξω από τη ζώνη άνεσής σου.
Κάθε φορά που αναλαμβάνεις δράση, ενισχύεις την πεποίθησή σου ότι είσαι ικανός να αντιμετωπίσεις τις προκλήσεις. Αυτή είναι η ουσία της αυτοπεποίθησης: η ικανότητα να πράττεις, παρά τον φόβο.
Μην περιμένεις να νιώσεις έτοιμος. Ξεκίνα να πράττεις, και η αυτοπεποίθηση θα έρθει.
