Πώς λειτουργεί το τσιπ της πιστωτικής κάρτας

Μια πιστωτική κάρτα με το χρυσό της τσιπ να εισάγεται σε ένα τερματικό πληρωμών.

Το μικρό χρυσό τσιπάκι στην πιστωτική σου κάρτα δεν είναι εκεί μόνο για να αποθηκεύει τα στοιχεία σου, όπως η μαγνητική λωρίδα. Είναι στην ουσία ένας μικρός, εξειδικευμένος υπολογιστής, που έχει φτιαχτεί για να κάνει την κάθε συναλλαγή σου πιο ασφαλή από ποτέ.

Αυτό το μικροσκοπικό τσιπ είναι κατασκευασμένο κυρίως από πυρίτιο, ένα ημιαγωγό υλικό, το οποίο φιλοξενεί τους μικροεπεξεργαστές και τη μνήμη του. Περιβάλλεται από ένα προστατευτικό περίβλημα, ενώ οι χρυσές επαφές που βλέπεις στην επιφάνειά του είναι από μέταλλο, συνήθως επιχρυσωμένο χαλκό, για εξασφάλιση άριστης αγωγιμότητας και αντοχής στη συνεχή χρήση.

Όταν βάζεις την κάρτα σου στο τερματικό, οι μεταλλικές επαφές του τσιπ συνδέονται με τις αντίστοιχες επαφές του μηχανήματος. Εκείνη τη στιγμή, το τερματικό δίνει ρεύμα στο τσιπ, το οποίο "ξυπνάει" και ξεκινάει μια συζήτηση με το τερματικό. Αυτή η "συζήτηση" δεν είναι απλή ανταλλαγή δεδομένων. Περιλαμβάνει ένα πρωτόκολλο πρόκλησης-απόκρισης, όπου το τερματικό στέλνει μια τυχαία "πρόκληση" στο τσιπ και το τσιπ πρέπει να απαντήσει με μια κρυπτογραφικά υπολογισμένη "απόκριση", χρησιμοποιώντας ένα μυστικό κλειδί που είναι αποθηκευμένο με ασφάλεια μέσα του. Αυτή η διαδικασία επιβεβαιώνει την αυθεντικότητα του τσιπ χωρίς ποτέ να αποκαλύπτει το μυστικό κλειδί.

Αυτό που κάνει το τσιπ τόσο ξεχωριστό είναι ότι για κάθε συναλλαγή που κάνεις, δημιουργεί έναν μοναδικό κρυπτογραφικό κωδικό, ένα είδος "μοναδικού κλειδιού". Αυτός ο κωδικός δεν είναι τυχαίος, αλλά υπολογίζεται από το τσιπ, λαμβάνοντας υπόψη πληροφορίες για τη συγκεκριμένη αγορά, όπως το ποσό, την ημερομηνία, την ώρα και το κατάστημα όπου γίνεται η συναλλαγή. Δεν είναι ποτέ ο ίδιος, ακόμα κι αν αγοράσεις το ίδιο πράγμα στο ίδιο μαγαζί, την ίδια στιγμή. Αυτή η δυναμική δημιουργία κωδικών είναι το μυστικό της ασφάλειας. Έτσι, ακόμα κι αν κάποιος κακόβουλος καταφέρει να υποκλέψει τα δεδομένα μιας συναλλαγής, δεν μπορεί να τα χρησιμοποιήσει ξανά για να κάνει άλλη αγορά, γιατί αυτό το "κλειδί" έχει ήδη χρησιμοποιηθεί και δεν ισχύει πια για καμία άλλη συναλλαγή.

Σε αντίθεση με τη μαγνητική λωρίδα, η οποία περιέχει στατικά δεδομένα που μπορούν εύκολα να αντιγραφούν από έναν απατεώνα με απλό εξοπλισμό, το τσιπ παράγει δυναμικά δεδομένα. Κάθε φορά που το χρησιμοποιείς, το τσιπ και το τερματικό εκτελούν μια σειρά από πολύπλοκους υπολογισμούς για να βεβαιωθούν ότι και οι δύο πλευρές είναι αυθεντικές και ότι η συναλλαγή είναι νόμιμη. Αυτή η συνεχής αλλαγή των κωδικών και η αμοιβαία επαλήθευση είναι που καθιστά σχεδόν αδύνατη την κλοπή των δεδομένων της κάρτας και τη δημιουργία πλαστών καρτών. Γι' αυτό, άλλωστε, οι περισσότερες τράπεζες και τα καταστήματα έχουν πλέον στραφεί στις κάρτες με τσιπ, αφήνοντας σιγά σιγά πίσω τους τις παλιές, λιγότερο ασφαλείς μεθόδους.

Η καρδιά της κάρτας

Η τεχνολογία του τσιπ, γνωστή και ως EMV (από τα Europay, MasterCard και Visa, τις εταιρείες που την ανέπτυξαν αρχικά), ξεκίνησε να χρησιμοποιείται ευρέως στην Ευρώπη στα τέλη της δεκαετίας του '90 και στις αρχές του 2000, ως απάντηση στην αυξανόμενη απάτη με τις μαγνητικές λωρίδες. Στην Ελλάδα, οι κάρτες με τσιπ επικράτησαν πλήρως τα τελευταία χρόνια, κάνοντας τις συναλλαγές μας πιο ασφαλείς σε ένα διαρκώς εξελισσόμενο ψηφιακό περιβάλλον.

Φωτογραφία της Χαρούλα Π.

Γράφει για τα συνηθισμένα πράγματα που βλέπουμε κάθε μέρα και σπάνια σταματάμε να αναρωτηθούμε, μια κάρτα ξενοδοχείου, ένα εισιτήριο πάρκινγκ, μια διάβαση. Στο OurLife εξηγεί γιατί είναι φτιαγμένα έτσι, στα απλά ελληνικά, χωρίς φιοριτούρες.