Η ανακαίνιση ενός διαμερίσματος 70 τ.μ. σε πολυκατοικία της δεκαετίας του '70 στον Λυκαβηττό, μελετήθηκε ώστε να δημιουργήσει έναν φωτεινό, ενιαίο χώρο, διατηρώντας παράλληλα την αρχική του ταυτότητα και ενσωματώνοντας σύγχρονες επιλογές σε υλικά και διαρρύθμιση.
Ένας χώρος, πολλαπλές χρήσεις
Ευελιξία και φως σε πρώτο πλάνο
Η βασική ιδέα ήταν η δημιουργία ενός ενιαίου χώρου που να μπορεί να προσαρμόζεται σε διαφορετικές ανάγκες. Το υπνοδωμάτιο, το οποίο ήταν το πιο φωτεινό δωμάτιο του σπιτιού, ενώθηκε με το σαλόνι. Παρόλα αυτά, υπήρχε η απαίτηση ο χώρος να μπορεί να απομονώνεται όταν χρειάζεται, χωρίς να χαθούν τα αγαπημένα στοιχεία της δεκαετίας του '70, όπως το δρύινο παρκέ, τα ξύλινα παντζούρια, το μάρμαρο Διονύσου και το μωσαϊκό στα μπαλκόνια.
Η λύση δόθηκε με μια ανοιχτή κάτοψη που επιτρέπει στο φυσικό φως να διαχέεται σε όλο το διαμέρισμα. Για να αποφευχθεί η μονοτονία, δόθηκε έμφαση στα περάσματα με χρώμα και υφή, ενώ η κουζίνα αντιμετωπίστηκε ως ένα διακριτικό έπιπλο. Μεταλλικά χωρίσματα και πόρτες σχεδιάστηκαν για να προσαρμόζουν το σπίτι σε διάφορα σενάρια διαβίωσης.
Αναδιάταξη της κουζίνας
Λειτουργικότητα και αισθητική σε νέα θέση
Μία από τις πιο σημαντικές παρεμβάσεις ήταν η μεταφορά της κουζίνας. Στην αρχική της θέση, ήταν μικρή, σκοτεινή και εμπόδιζε την είσοδο, ενώ δεν επικοινωνούσε αποτελεσματικά με τους υπόλοιπους χώρους. Με τη μετακίνησή της, δημιουργήθηκε ένας μακρύς διάδρομος εισόδου και μια ευρύχωρη ντουλάπα πολλαπλών χρήσεων, που περιλαμβάνει πάγκο, χώρο για ρούχα, το πλυντήριο και αποθηκευτικούς χώρους.
Η νέα κουζίνα ενσωματώθηκε στον χώρο σαν ένα χτιστό έπιπλο, εξυπηρετώντας διακριτικά τις καθημερινές ανάγκες. Συνδέεται άμεσα με την τραπεζαρία και τοποθετήθηκε απέναντι από την μπαλκονόπορτα για μέγιστη εκμετάλλευση του φυσικού φωτός. Ο πάγκος και η πλάτη της είναι κατασκευασμένα από μάρμαρο Διονύσου, ένα υλικό που υπήρχε ήδη στο διαμέρισμα, δημιουργώντας αντίθεση με τα ματ, υπόλευκα λακαριστά ντουλάπια.
Το χώρισμα που διαχέει το φως
Σύγχρονη προσέγγιση σε παραδοσιακά στοιχεία
Η δεύτερη σημαντική αλλαγή ήταν η αφαίρεση του τοίχου μεταξύ υπνοδωματίου και σαλονιού. Αυτό αποκάλυψε τα δομικά στοιχεία της πολυκατοικίας, όπως την κεντρική κολόνα και τα δοκάρια, τα οποία παρέμειναν ακάλυπτα, αναδεικνύοντας την τραχιά υφή του σκυροδέματος. Στη θέση του τοίχου τοποθετήθηκε μια τετράφυλλη μεταλλική πόρτα με ραβδωτό τζάμι, αποτελώντας μια σύγχρονη εκδοχή των παραδοσιακών ξύλινων συρόμενων χωρισμάτων.
Το είδαμε στο Decoration.
