Οι ξηροί καρποί είναι από τα πιο θρεπτικά σνακ που μπορείς να φας μέσα στην ημέρα. Πλούσιοι σε φυτικές ίνες, βιταμίνες, αντιοξειδωτικά, καλά λιπαρά οξέα, πολυφαινόλες, μεταξύ πολλών ακόμα ευεργετικών ουσιών για τον οργανισμό.
Γι’ αυτό και προτείνονται από τους διατροφολόγους, αλλά σε περιορισμένες ποσότητες κατανάλωσης -εννοείται ανάλατοι- μιας και το μειονέκτημά τους είναι ότι κατά κύριο λόγο, όλοι ανεξαιρέτως είναι θερμιδογόνοι.
Ένα ακόμα μειονέκτημα είναι ότι μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις σε ορισμένους ανθρώπους, στην πλειοψηφία των οποίων βέβαια η αλλεργία γίνεται γνωστή από τα βρεφικά τους χρόνια.
Υπάρχει όμως και ένας ξηρός καρπός, που αν και εξαιρετικά δημοφιλής είναι επίσης και ο πιο επικίνδυνος για την υγεία, συγκεκριμένα για το συκώτι. Ένα από τα πιο σημαντικά όργανα του οργανισμού με ένα ευρύ φάσμα λειτουργιών στο οποίο περιλαμβάνονται η αποτοξίνωση, η σύνθεση πρωτεϊνών και η παραγωγή βιοχημικών ουσιών απαραίτητων για την πέψη των τροφών.
Ο λόγος για τα αράπικα φιστίκια, που σύμφωνα με το National Peanut Board, «εκτίθενται στην αφλατοξίνη, η οποία είναι ένας μύκητας που σχετίζεται με τον καρκίνο του ήπατος.
Η αφλατοξίνη είναι ένα τοξικό υποπροϊόν ενός τύπου μούχλας που εμπίπτει στην ομπρέλα του είδους Aspergillus και μπορεί να είναι πιο πιθανό να εκτεθούν στην τοξίνη όταν παράγονται σε μέρη της Αφρικής και της Ασίας».
Στην πρώτη τριάδα με τους πιο επικίνδυνους ξηρούς καρπούς, ακριβώς κάτω από τα αράπικα φιστίκια βρίσκονται τα κουκουνάρια και τα μακαντέμια (ή μακαντάμια), που αποτελούν τη δεύτερη και την τρίτη πιο ανθυγιεινή επιλογή, αντιστοίχως. Τα δεύτερα λόγω των αυξημένων επιπέδων σε λίπη και θερμίδες, τα πρώτα γιατί ενδέχεται να προκαλέσουν το σύνδρομο του κουκουναριού, γνωστό και ως σύνδρομο πεύκης: να αφήσουν δηλαδή μία πικρή και μεταλλική γεύση στο στόμα για μήνες.